ในใจขององค์ชายผิงหยาง บัดนี้วุ่นวายยิ่งนัก
เขาเริ่มย้อนคิด ในตอนแรก ผู้ใดที่เตือนเขาว่าผู้ดูแลไร่นาของเขาอาจคอยกลั่นแกล้งบนแอบล่าง
คือตัวตัว!
ต่อมา ผู้ที่เสนอให้เดินทางมายังไร่นาแห่งนี้
ก็คือตัวตัว!
ส่วนผู้ที่ทำให้เขาฝ่ากฎเหล็ก ดื่มน้ำยาในยามค่ำ
ยิ่งเป็นตัวตัวเข้าไปอีก!
ทุกอย่างนี้ ล้วนมีตัวตัวเป็นศูนย์กลาง
องค์ชายผิงหยางย้อนคิดถึงทุกถ้อยทุกคำที่ตัวตัวเอ่ยกับเขา และทุกสีหน้าทุกอิริยาบถ อย่างละเอียดถี่ถ้วน
ท้ายที่สุด เขาเชื่อมั่นแล้วว่า ตัวตัวต้องล่วงรู้อะไรบางอย่างมาก่อนแน่
ความคิดขององค์ชายผิงหยาง พลอยล่องลอยไปสู่เรื่องราชบัลลังก์
องค์จักรพรรดิพระบิดายังทรงพระชนม์ได้วัฏสันติ พระวรกายแม้มีพระโรคเล็กน้อยแต่ก็มิได้ทรุดหนักอะไร
คาดว่านี่คือเหตุผลที่ทรงชักช้ามิยอมตั้งรัชทายาท
แต่ด้วยพระอาการเช่นนี้เอง ที่ทำให้บรรดาเจ้าชายต่างลุกเป็นไฟอยากเข้าประลองกัน
เจ้าชายที่ทรงเจริญพระชันษา และมีสิทธิเป็นเชื้อพระวงศ์ผู้จะครองบัลลังก์ได้
รวมถึงองค์ชายผิงหยางด้วย มีทั้งสิ้นแปดพระองค์
ไม่นับเจ้าชายที่ยังทรงพระเยาว์อีกหลายพระองค์
หากรวมเจ้าชายพระเยาว์ด้วย จะมีถึงสิบห้าพระองค์
สิบห้าพระองค์นี้ หักบรรดาเจ้าชายที่ฝ่ายมารดาไม่มีเชื้อพระวงศ์ค้ำจุนออกไป
ก็ยังเหลือถึงสิบเอ็ดพระองค์
แน่นอน ในจำนวนนี้ ไม่รวมองค์ชายผิงหยางด้วย
แต่เดิม ผู้ที่มีโอกาสชิงชัยสูงสุด ก็คือบรรดาเจ้าชายที่ทรงเจริญพระชันษาแล้วเท่านั้น
หลายปีที่ผ่านมา การแย่งชิงอย่างเปิดเผยและลอบกัดกันเบื้องหลังของเหล่าเจ้าชาย บัดนี้ประจักษ์ต่อสายตาไปแล้ว