ได้ยินดังนั้น เพ่ย์ซื่อเจี๋ยก็มองเขาด้วยสายตาเย็นชา: "ฉันไม่ควรมาหรือไง?"
ผู้จัดการหวังรีบบอกว่าไม่ใช่ เขาไม่ได้หมายความอย่างนั้นแน่นอน
เขาก็แค่อยากรู้ว่า เวินโม่ไปแล้ว แล้วคุณเพ่ย์ผู้ยิ่งใหญ่จะมาทำอะไรอีก?
ก็ไม่มีผู้หญิงมาเล่นคอสเพลย์กับเขาแล้วนี่นา...
หรือว่าคุณเพ่ย์อยากเปลี่ยนผู้หญิงเล่น?
ผู้จัดการหวังลังเลอยู่ในใจอยู่พักหนึ่ง เห็นว่าคุณเพ่ย์ไม่มีทีท่าจะไป ก็เลยต้องไปเรียกพนักงานนวดหญิงคนใหม่มาให้
พนักงานนวดหญิงที่เรียกมาคือหมายเลข 22 เป็นคนที่มีประสบการณ์มากที่สุดและสวยที่สุดในคลับ ฝีมือนวดก็ระดับหนึ่งไม่มีที่ติ
แต่ไม่รู้ว่าทำไม คุณเพ่ย์ผู้ยิ่งใหญ่ถึงได้โมโหหนักมาก
ได้ยินว่าโกรธจนเตะของล้ม แล้วก็ด่าไล่คนไป
พนักงานนวดหญิงหมายเลข 22 ร้องไห้วิ่งออกไปบ่นกับผู้จัดการหวัง ผู้จัดการหวังพอรู้ข่าวก็รีบไปยังที่เกิดเหตุทันที
พอเห็นคุณเพ่ย์ผู้ยิ่งใหญ่โกรธจนไฟลุก ตกใจกลัวแทบจะคุกเข่าลงตรงนั้น
"คุณ...คุณเพ่ย์...นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"
ใบหน้าของเพ่ย์ซื่อเจี๋ยเย็นชาราวกับห้องน้ำแข็ง ความกดอากาศต่ำจนคนขาสั่น
เขามองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา แล้วเอ่ยปากถาม: "เวินโม่ล่ะ?"
ผู้จัดการหวังจะไปรู้ได้อย่างไรว่าคุณเพ่ย์ผู้ยิ่งใหญ่โกรธเพราะไม่เห็นเวินโม่ ก็เลยตอบทั้งตัวสั่น: "ไป...ไปแล้ว..."
สีหน้าเพ่ย์ซื่อเจี๋ยเย็นลงอีก: "ไปที่ไหน?"
ผู้จัดการหวังตกใจรีบสารภาพตามความจริง: "ล...ลาออกไปแล้ว..."