ปีที่เจียงจือกับจี้หยู่เช่อแต่งงานกัน ซูเหม่ยกับเจียงหลินซงก็หย่ากัน
ธุรกิจของเจียงหลินซงล้มเหลว หนี้สินไม่ได้ทำให้ครอบครัวนี้แตกสลาย แต่เรื่องที่เจียงหลินซงแอบมีเมียน้อยนอกบ้านกลับระเบิดขึ้นมา
ตระกูลเจียงปะทุสงครามโลกครั้งที่หนึ่งร้อยแปดสิบ
เจียงจือยังจำได้จนถึงทุกวันนี้ คืนที่เจียงหลินซงจากไป ซูเหม่ยหน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความแค้น ตะโกนใส่พ่อของเธอว่า
"มีอะไรก็ไปหาผู้หญิงคนนั้นเลย! อย่ากลับมาอีก!"
ตั้งใจจะพูดเพื่อรั้งเขาไว้ กลับกลายเป็นโอกาสให้เจียงหลินซงหนีไปอย่างสบายตัว
เจียงจือในวันนั้นสงบนิ่งไม่ต่างจากซูเหม่ยในวันนี้ เธอฟังซูเหม่ยพูดอย่างใจเย็นว่า "นี่แหละคือชีวิตแต่งงาน เธอคิดให้ดี ๆ ว่าจะแต่งกับจี้หยู่เช่อหรือเปล่า"
เจียงจือก็ฟังไม่เข้าหูเหมือนเดิม
เธอเหมือนผู้หญิงทุกคนที่กำลังมีความรัก มั่นใจเต็มเปี่ยมว่าตัวเองเป็นคนพิเศษที่สุด ถึงกับเคยพูดกับซูเหม่ยอย่างใจร้ายว่า
ฉันไม่ใช่เธอ จี้หยู่เช่อก็ไม่ใช่พ่อของฉัน
แล้วไงต่อล่ะ
เธอก็เดินตามรอยเท้าแม่ของเธอ
การสนทนาจบลงด้วยความไม่ลงรอย เจียงจือพิงกำแพงอย่างหมดเรี่ยวแรง
เธอเอามือกุมหน้า ความเกลียดชังหยั่งลึกแผ่ซ่านออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
ไม่ใช่ต่อจี้หยู่เช่อ
ไม่ใช่ต่อซูเหม่ย
แต่เป็นต่อตัวเอง
การทะเลาะและการเงียบใส่กันในชีวิตแต่งงานคือภาพภายนอกที่น่ากลัว แต่แก่นแท้ที่โหดร้ายยิ่งกว่าคือ มันกัดกร่อนจิตใจของเธอ ทำให้เธอตั้งคำถามกับตัวเอง ดูแคลนตัวเอง เกลียดตัวเอง
เจียงจือกำลังเช็ดน้ำตาอยู่ ก็เห็นเซินชิงซู่เดินออกมาจากประตูหลังที่อยู่ข้าง ๆ
ชายหนุ่มสวมสูทเข้าชุด ผิวพรรณเย็นชาสง่างาม นิ้วเรียวขาวซีดคีบบุหรี่ที่ยังไม่ได้จุดไว้ เปิดตาสีดำสนิทมองเธอไร้ซึ่งอารมณ์
"มารับรถ?" เขาถามเสียงเรียบเฉย
"อืม"
น้ำตาที่คลออยู่ที่ขอบตาถูกเจียงจือกลืนกลับลงไปอย่างยากลำบาก
"ขอบคุณสำหรับเมื่อวาน" เธอกล่าว
เซินชิงซู่เหลือบมองเธอ "ไม่เห็นเคยเห็นเธอชอบขอบคุณขนาดนี้มาก่อน"
เจียงจือไม่รู้ว่า 'ก่อนหน้านี้' ที่เซินชิงซู่พูดถึงคือตอนไหน
แต่ช่วงมัธยมปลายที่เธอไล่ตามเขาไม่เลิกนั้น สิ่งที่เธอทำจริง ๆ คือการแย่งชิงเอาให้ได้
อาศัยความได้เปรียบที่เป็นโต๊ะเดียวกัน ไม่ยอมนั่งที่ของตัวเอง ชอบฉวยโอกาสตอนที่เขาไม่อยู่ไปนั่งที่ของเขา แล้วยังแถอย่างสวยหรูว่าเธอชอบนั่งติดหน้าต่าง
แน่นอนว่าเจียงจือในตอนนั้นหน้ากว่ามาก พอเซินชิงซู่หน้านิ่ง ๆ ไม่พูดไม่จาไปนั่งที่ของเธอ ก็จะย้ายเข้าไปใกล้ ๆ แล้วกระซิบเบา ๆ ว่า
ก็ชอบเธอด้วยเหมือนกัน
แน่นอนว่าไม่มีคำตอบ
ไม่เพียงเท่านั้น ยังได้สีหน้าเย็นชาและน่ากลัวยิ่งขึ้นจากเซินชิงซู่อีกต่างหาก
เจียงจือในวันนี้ ไม่มีความรู้สึกหัวใจเต้นระรัวเมื่อเจอคนที่ชอบแบบเฉพาะวัยสาวอีกแล้ว ยิ่งไม่มีความกล้าที่จะลงมือทำอะไรแบบนั้นอีก
สิบปีกับจี้หยู่เช่อ ทำให้เหลี่ยมมุม อารมณ์ และความร้อนแรงของเธอ ถูกบดขยี้จนเรียบหมดแล้ว
คำว่า 'ก่อนหน้านี้' ของเซินชิงซู่ ทำให้เจียงจือหาคำตอบไม่ได้
ชายหนุ่มดูเหมือนจะไม่มีแผนจะคุยกับเธอนาน สายตาสีดำสนิทหันกลับ แล้วเดินไปไกล ๆ เพื่อสูบบุหรี่
...
เจียงจือขับรถกลับโรงพยาบาล
เปลี่ยนเป็นเสื้อกาวน์สีขาวเรียบร้อย ก็ไปเข้าห้องน้ำ พอออกมา กลับเห็นเจียงจือเวยยืนอยู่หน้าอ่างล้างมือ
ฝ่ายหลังเห็นเธอ ใบหน้าสาวดูหวาด ๆ นิดหน่อย แต่ก็รวบรวมความกล้าถามด้วยความเป็นห่วงว่า "คุณเจียงคะ เมื่อคืนหิมะตกหนักขนาดนั้น ระหว่างทางกลับบ้านคุณไม่หนาวใช่ไหมคะ"
เจียงจือเปิดก๊อกน้ำล้างมือ ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น "ถ้าฉันหนาว เธอจะยังเห็นฉันยืนอยู่ตรงนี้ไหม?"
น้ำเสียงเธอเย็นชา สีหน้าก็ไม่ดี
เจียงจือเวยสีหน้าไม่ค่อยสวยเท่าไร
"คุณเจียงคะ คุณไม่ชอบหนูเหรอคะ?"
เจียงจือปิดก๊อก เหลือบมองเธอ "ทำไมฉันต้องชอบเธอด้วย เธอเป็นคนที่น่าชอบขนาดนั้นหรือไง?"
เจียงจือเวยกดริมฝีปากแน่น "คุณเป็นคุณนายของประธานจี้ ประธานจี้เป็นเจ้านายของหนู หนูก็อยากได้รับความยอมรับจากคุณ"
"ฉันไม่ยอมรับเธอตอนไหน"
เจียงจือกระตุกมุมปากไร้ความรู้สึก
"ฉันยอมรับว่าเธอเป็นแฟนของจี้หยู่เช่อแล้ว ยังไม่เรียกว่ายอมรับอีกเหรอ? หรือว่าเธออยากเป็นเมียของจี้หยู่เช่อจริง ๆ?"
พูดจบ ก็ยิ้มอีก "อ้อ เตือนด้วยความหวังดีนะ การเป็นเมียจี้หยู่เช่อ ต้องซื้อไม้แขวนเสื้อไว้เยอะ ๆ เผื่อหมวกเขียวไม่พอแขวน เข้าใจไหม?"
เจียงจือเวยตาแดงก่ำ
"คุณเจียงคะ หนูแค่อยากเป็นห่วงคุณ ทักทายคุณ คุณไม่จำเป็นต้องพูดจาแทงใจคนขนาดนี้ก็ได้มั้งคะ"
"คุณเข้าใจหนูผิดไม่เป็นไร แต่พูดแบบนั้นกับประธานจี้ มันเกินไปหน่อยไหม เขาไม่สบายเมื่อคืน เช้านี้หนูก็พาเขามาโรงพยาบาลแล้ว แต่คุณไม่เพียงไม่ถามสารทุกข์สุกดิบ ยังประชดประชันอีก มันก็..."
เจียงจือเวยจ้องเธอเขม็ง
ท่าทางที่ไม่รู้สึกผิดอะไรเลย กลับทำให้ดูเหมือนเจียงจือต่างหากที่เป็นคนไม่ดีซะงั้น
เจียงจือดึงทิชชู่แผ่นหนึ่งขึ้นมาเช็ดน้ำที่เปียกมือ
"จี้หยู่เช่อสมองมีปัญหาหรือเปล่า?"
เจียงจือเวยตะลึงไปครู่หนึ่ง "ประธานจี้เขาดื่มเหล้าเกินขนาด เลือดออกในกระเพาะค่ะ"
เจียงจือมองเธอ "งั้นเธอล่ะ สมองมีปัญหา?"
"..."
เจียงจือเวย "คุณเจียงคะ คุณเป็นหมอ ทำไมด่า คนแบบนี้ล่ะคะ ไร้มารยาทขนาดนี้เลยเหรอ!"
เจียงจือไม่สนใจเธอ เดินตรงออกจากห้องน้ำ
มือซ้ายล้วงกระเป๋าเสื้อกาวน์ มือขวากำหมัด นิ้วโป้งชี้ไปที่ป้ายไม่ไกลนัก
"จี้หยู่เช่อเลือดออกในกระเพาะ แต่เธอไม่ไปอยู่ที่แผนกอายุรกรรมระบบทางเดินอาหารชั้นล่าง กลับมาอยู่ที่แผนกศัลยกรรมประสาทของฉันที่นี่ นอกจากการมาตรวจสมองแล้ว เธอบอกฉันหน่อยสิ ว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ ห้องน้ำหญิงชั้นล่างไม่ให้เธอเข้าเหรอ?"
"..."
สีหน้าเจียงจือเย็นชา
เจียงจือเวยกําหมัดแน่น
เธอมองผู้หญิงตรงหน้า ใบหน้าสวยจนไม่ต้องบรรยาย ไม่ว่าอะไรก็ไม่มีเลยสักนิด แต่ดวงตาสวย ๆ คู่นั้น กลับเป็นประกายระยิบระยับราวกับจะสะกดคนได้เลยทีเดียว
เธอเคยได้ยินข่าวลือในบริษัทมาไม่น้อย
ว่ากันว่าเธอได้เข้าตาเจ้านายก็เพราะหน้ามีส่วนคล้ายคุณนายตอนสาว ๆ เจ็ดส่วน แถมชื่อยังออกเสียงคล้ายกันอีก
แต่เธอไม่แคร์
เธออ่อนโยนกว่าเจียงจือ และเข้าใจหัวใจของจี้หยู่เช่อได้ดีกว่า
ที่สำคัญที่สุด เจียงจืออายุเกือบสามสิบแล้ว ส่วนเธอเพิ่งยี่สิบสอง อ่อนวัยกว่าเธอมาก
ไม่มีผู้ชายคนไหนไม่ชอบผู้หญิงสาว ๆ
"คุณเจียง"
ริมฝีปากสวยของเจียงจือเวยยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ
"สาว ๆ ที่มีหนามเป็นได้แค่กุหลาบสดใส แต่หญิงแก่ที่มีหนาม จะเป็นได้แค่ยายบ้านที่น่ารำคาญ ฉันว่าคุณน่าจะเข้าใจข้อนี้ดีที่สุดใช่ไหมคะ?"
เจียงจือเงยหน้าขึ้นมองเธอ
สายตาเจียงจือเรียบเฉย ท่าทางเย็นชา ชุดเสื้อกาวน์สีขาวทั้งตัว ยิ่งทำให้เธอดูห่างเหินไร้ความรู้สึก
เจียงจือเวยถอยหลังสองก้าวโดยไม่รู้ตัว
เจียงจือ "ยังไงล่ะ รีบร้อนที่จะบอกว่าผู้หญิงอายุยี่สิบแปดเป็นยายบ้านน่ารำคาญขนาดนี้ แม่เธอไม่มีอายุถึงยี่สิบแปด หรือว่าตัวเธอเองอยู่ถึงยี่สิบแปดแล้วจะต้องไปตาย?"
เจียงจือเวยเบิกตากว้าง หน้าซีดแดงด้วยความโกรธ "เจียงจือ เธอ..."
"ฉันอะไรฉัน"
เจียงจือขัดเธออย่างหงุดหงิด
"สมองไม่ดีอยากตรวจ ก็ไปลงทะเบียนที่โถงชั้นหนึ่งก่อน"
"แล้วก็ จี้หยู่เช่อผู้ชายสกปรกแบบนั้น ถ้าอยากได้ก็เอาไปเลย ฉันไม่สนใจที่จะแข่งกับเธอเป็นถังขยะรีไซเคิล"
พูดจบ เจียงจือเวยน้ำตาคลอหน่วย แววตามองไปทางด้านหลังของเธอ แล้วก็กลืนน้ำตากลับลงไปอย่างเข้มแข็ง
เจียงจือหันไป
จี้หยู่เช่อสวมเสื้อเชิ้ตและกางเกงยี่ห้อหรู ปลายคอเสื้อเปิดออกเล็กน้อย ร่างสูงพิงกำแพงอยู่
สีหน้าชายหนุ่มซีด ๆ ดูอ่อนแอนิดหน่อย แต่ดวงตากลับจ้องมองเธออย่างหนักแน่น