พระพันปี
สายตาของเผยเหยียนทอประกายมืดหม่นลงเล็กน้อย
พระพันปีสกุลเจ้า เป็นฮองเฮาองค์ถัดมาของฮ่องเต้รุ่นก่อน เป็นพระมารดาที่ให้กำเนิดฮ่องเต้น้อย ปีนี้พระชนม์เพียงสามสิบต้น ๆ
ยามนั้นฮ่องเต้รุ่นก่อนสวรรคต นางฝ่าฝืนเสียงคัดค้านทั้งปวง สนับสนุนให้เผยเหยียนขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ จึงประคับประคองราชสำนักให้มั่นคงและให้เผยเหิงขึ้นครองราชย์ได้อย่างราบรื่น
หลายปีมานี้นางเก็บตัวเงียบอยู่ในวัง จู่ ๆ จะขอพบอวิ๋นรั่วเจียวด้วยเหตุใดกัน
"ท่านอาอย่าได้เข้าใจผิด" เผยเหิงเอ่ยอย่างระมัดระวัง "เพียงจะชวนมาดื่มชาเท่านั้น ไม่มีความหมายอื่น แต่เสด็จแม่ทรงรู้สึกอึดอัดในวังมานาน โอกาสออกมาข้างนอกเสียที ก็อยากหาคนพูดคุย"
——
เผยเหยียนนำอวิ๋นรั่วเจียวก้าวเข้าไปยังกระโจมของพระพันปี
หญิงสาวเดินตามเขามาเงียบ ๆ อยู่ห่างไปครึ่งก้าว ดวงตาจิ้งจอกคู่นั้นเหลียวมองซ้ายขวาอย่างไม่เป็นสุข เผยให้เห็นความตื่นเต้นในใจ
"กลัวหรือ?" เขาถามเสียงเบา
"ไม่กลัว" อวิ๋นรั่วเจียวส่ายหน้า แล้วก็รีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "กลัวนิดหน่อย พระพันปี... ทรงเป็นคนเช่นไร?"
"ผู้หญิง" เผยเหยียนตอบอย่างเย็นชา
"..."
"ท่านอ๋องพูดไปก็เท่ากับไม่พูด"
มุมปากของเผยเหยียนกระตุกเล็กน้อย ดูเหมือนจะถูกนางทำให้ขบขัน
เขากุมมือนางไว้แน่น "เข้าไปแล้วไม่ต้องพยายามเอาใจผู้ใด มีข้าอยู่ ไม่มีใครกล้ารังแกเจ้า"
อวิ๋นรั่วเจียวพยักหน้า ความตื่นเต้นในใจถูกคำพูดของเขากดลงไปได้มากกว่าครึ่ง
นางสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วยืดหลังให้ตรง
สาวใช้เปิดผ้าม่านกระโจม กลิ่นหอมอบอุ่นโชยเข้ามาปะทะหน้า
พระพันปีประทับอยู่ ณ ตำแหน่งสูงสุด ใต้ลงมามีสตรีสูงศักดิ์หลายนางนั่งเรียงตามลำดับ
พระพันปีมีพระชนม์สามสิบต้น ๆ ทรงรักษาพระวรกายไว้ได้ดี ทรงเครื่องประดับศีรษะอย่างประณีตไม่ผิดเพี้ยนแม้เส้นเดียว มีท่าทีสง่างามของผู้ที่ครองอำนาจสูงสุดมานาน