ศาสตราจารย์เจิ้งกับศาสตราจารย์ซวี่ เดินทางมาพร้อมกับผู้อาวุโสเฉินด้วยกัน
ตอนนี้ เห็นเพื่อนร่วมทางสองคนถูกลูกศิษย์คนเก่งของตัวเองรั้งไว้ ผู้อาวุโสเฉินก็รู้สึกเกรงใจอยู่ไม่น้อย
ไอ้เบาๆ หนึ่งที แล้วหันไปมองเพื่อนร่วมทางทั้งสองด้วยสีหน้าขอโทษ "พวกนายสองคนเดินเล่นกันก่อน เดี๋ยวฉันกลับมาหาพวกนาย"
ศาสตราจารย์เจิ้ง: "?"
ศาสตราจารย์ซวี่: "???"
พวกเขาสองคนอุตส่าห์เดินทางมาไกลๆ ไม่ใช่มาทัศนศึกษา!
ศาสตราจารย์เจิ้งเริ่มมีสีหน้าไม่พอใจ "เฒ่าเฉิน พวกเราตกลงกันไว้ก่อนแล้วว่ามาครั้งนี้เพื่ออะไร นายไม่ได้ตั้งใจจะหลอกพวกเราสองคนใช่ไหม?"
"เฒ่าเฉิน นายดูสิ่งที่ตัวเองทำสิ!" ศาสตราจารย์ซวี่เองก็ไม่พอใจไม่น้อย "พวกเราสองคนจะไปขโมยเอกสารลับของพวกเขาได้ยังไงกัน?"
"เหอะๆ เฒ่าเฉิน วันนี้ถ้านายไม่ให้คำตอบที่น่าพอใจแก่พวกเรา ต่อไปก็อย่าหวังว่าจะได้คบหากันอีกเลย" ศาสตราจารย์เจิ้งสีหน้าบึ้งตึง เตรียมจะเลิกคบ
ที่จริง ตั้งแต่ผู้อาวุโสเฉินแอบไปจัดการเรื่องการเซ็นสัญญาให้พวกเขาสองคน ศาสตราจารย์เจิ้งกับศาสตราจารย์ซวี่ก็ไม่พอใจอยู่แล้ว
ตอนนี้
พวกเขาอุตส่าห์ตามมาถึงที่ แล้วกลับถูกปฏิบัติแบบนี้?
เกินไปแล้ว!
เกินไปมากจริงๆ!
เห็นเพื่อนสนิทสองคนโมโห ผู้อาวุโสเฉินหัวเราะแห้งๆ สีหน้าเก้อเขิน "พวกนายก็รู้ว่าถ้าวิศวกรรมพันธุกรรมวิจัยสำเร็จขึ้นมา มันจะมีคุณค่ามหาศาลแค่ไหน ไม่ใช่ว่าฉันจงใจกลั่นแกล้งพวกนาย..."
ศาสตราจารย์เจิ้งหัวเราะด้วยความโมโหทันที "ได้ ฉันไม่ดูเอกสารลับอะไรของบริษัทพวกเขาก็ได้! แต่ว่านายล่ะ ทำไมนายถึงดูได้?"
ผู้อาวุโสเฉินยิ้มแห้งๆ "อาจจะเป็นเพราะฉันเซ็นสัญญาไปแล้ว?"
ศาสตราจารย์เจิ้ง: "..."
ชั่วขณะหนึ่ง เขาพูดไม่ออกเลยจริงๆ
เขาไม่คิดจริงๆ ว่าเฒ่าเฉิน ตัวแทนนักคณิตศาสตร์ชื่อดังระดับประเทศ จะไปเซ็นสัญญากับทีมเล็กๆ ที่ไม่มีใครรู้จักได้อย่างง่ายดายขนาดนี้
มันช่างเหลือเชื่อจนไม่อยากเชื่อ!