จากนั้นทุกอย่างก็กลายเป็นเรื่องง่ายดาย
แนะนำสินค้าเสร็จเรียบร้อย... กองทัพก็พอใจแล้ว ต่อไปก็เป็นการคุยเรื่องราคาและความร่วมมือ
รถไฟฟ้าคนชรา คันนี้ราคาขายอยู่ที่ 3.88 หมื่น... ทางกองทัพก็รู้อยู่แล้ว หลังจากการต่อรองกันอยู่พักใหญ่
ราคากลับถูกขยับขึ้นเป็นหกเท่าขายให้กองทัพ... เหตุผลที่กองทัพยอมจ่ายแพงขึ้น ก็เพราะรถคันนี้ต่อจากนี้จะเป็นของกองทัพใช้เพียงผู้เดียว
ห้ามขายให้เอกชนหรือต่างประเทศโดยเด็ดขาด
เท่ากับว่าต้องเสียตลาดพลเรือนและต่างประเทศไป... ทางฉินหมิงก็ต้องขาดทุนอยู่แล้ว พวกเขาจึงเพิ่มราคาให้
อีกอย่างหนึ่ง ก็ถือเป็นของรางวัลให้ฉินหมิงด้วย... สร้างเทคโนโลยีระดับสุดยอดออกมามากมายขนาดนี้ สุดท้ายขายไปแค่ 3.88 หมื่น คงทำให้คนเก่งๆ ด้านเทคโนโลยีหมดกำลังใจ
พอคิดถึงปัจจัยเหล่านี้... จิวเจิ้งกั๋วถึงตัดสินใจให้ราคาฉินหมิงถึงหกเท่า!
อันที่จริง... ต่อให้เพิ่มราคาเป็นหกเท่า ก็แค่คันละ 24 หมื่นเหรียญมังกร ราคายังถูกเหมือนผักเหมือนปลาอยู่ดี
พูดได้เลยว่า เงิน 24 หมื่นเหรียญมังกรสำหรับรถรบทหารราบ รถจู่โจม รถทุกพื้นที่... ยังไม่เท่าเศษฝุ่นเลยด้วยซ้ำ
แน่นอนว่า รถที่กองทัพซื้อจากฉินหมิงเป็นรถเปล่า ไม่มีเรดาร์ อาวุธ หรือระบบทางการทหาร... พอกลับไปก็ต้องติดตั้งอุปกรณ์ทางทหารเพิ่ม ต้นทุนก็จะสูงขึ้นอีก...
พอคุยราคากันเสร็จ ในห้องประชุมโรงงานสินค้า... ฉินหมิงก็เอ่ยเชิญทุกคนอย่างสุภาพ:
"ท่านผู้นำ! รัฐมนตรีลู่... อยู่ทานข้าวด้วยกันสักมื้อไหมครับ?"
"ไม่ล่ะ!" จิวเจิ้งกั๋วโบกมือทันที:
"ไม่มีเวลา! ราชการยุ่งมาก... เดิมทีแค่อยากมาที่เมืองสวี่เพื่อเซอร์ไพรส์นาย ให้เหรียญเกียรติยศง่ายๆ"
"ไม่คิดว่านายจะโดนตำรวจจราจรจับซะก่อน... แล้วก็ลากยาวมาถึงเรื่องวุ่นๆ มากมายขนาดนี้"
"เสียเวลามามากพอแล้ว... ต้องรีบกลับไปแล้วล่ะ"
เวลาของท่านผู้นำนับเป็นวินาที ลูกน้องหลายคนอยากจะรายงานยังต้องจองคิวล่วงหน้าเป็นวันๆ... แม้แต่บุคคลสำคัญต่างประเทศ ระดับประธานาธิบดี อยากจะเข้าพบยังต้องต่อคิวนัดหมาย...
เมื่อกี้นี้ เลขาธิการทหารที่อยู่ข้างหลังก็คอยเร่งเวลาท่านผู้นำอยู่ตลอด...