หัวหน้าหน่วยรบพิเศษ หนิวเฉิงอู่ ส่ายหน้า... อธิบายว่า
"ท่านผู้บัญชาการ! ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน... พวกเราหกคนตั้งแต่ลงจากรถ ก็มุ่งความสนใจไปที่กองบัญชาการกรมของฝ่ายแดงอย่างเดียว"
"ก็ไม่รู้ว่าลุงคนนั้นไปแล้วหรือยัง..."
ถานหลินคิดอยู่ครู่หนึ่ง... แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังอย่างยิ่ง
"ลุงคนนั้นหน้าตาเป็นยังไง แล้วลักษณะของรถขายของคันนั้น คุณยังจำได้ไหม...?"
"บอกลักษณะมา ฉันจะส่งคนไปสืบทันที..."
ถ้าประสิทธิภาพของรถคันนี้ ยอดเยี่ยมอย่างที่หนิวเฉิงอู่บอกจริง... งั้นก็เห็นได้ชัดเลยว่า คุณค่าของรถขายของคันนี้!
เทียบเท่าสมบัติของชาติ...!
ไม่! สำคัญยิ่งกว่าสมบัติของชาติอีกด้วยซ้ำ...!
ทำไมถึงพูดแบบนั้น?
ง่ายนิดเดียว... รถขายของที่สามารถหลบเลี่ยงอุปกรณ์ตรวจจับอินฟราเรดและอุปกรณ์ตรวจจับเรดาร์ได้ แค่สองข้อนี้ ก็พิสูจน์คุณค่าของมันได้แล้ว...
ยังไม่ต้องพูดถึง... มันสามารถวิ่งได้อย่างอิสระในหมอกแม่เหล็กไฟฟ้า โดยไม่ได้รับผลกระทบจากแม่เหล็กไฟฟ้าเลย
ประสิทธิภาพที่เหลือเชื่อแบบนี้... อย่าว่าแต่รถขายของเลย ต่อให้เป็นรถถัง รถเกราะ รถทหารราบที่ล้ำสมัยกว่า ก็ยังทำไม่ได้
ต้องรู้ไว้ด้วยนะ... เรดาร์+การพรางตัวอินฟราเรด นั่นคือเอกสิทธิ์เฉพาะของเครื่องบินขับไล่ล่องหน J-20 เวยหลง
ทั่วโลก... มีแค่ประเทศมังกรกับนกอินทรีที่มีเทคโนโลยีเรดาร์+การพรางตัวอินฟราเรดครบวงจร และนำไปใช้ในสนามรบได้จริง
เพราะต้นทุนที่สูงลิ่ว... ดังนั้น จึงใช้ได้เฉพาะกับเครื่องบินขับไล่ล่องหนยุคที่ห้าเท่านั้น
แต่ตอนนี้... รถขายของธรรมดาคันหนึ่งกลับสามารถพรางตัวจากอุปกรณ์อินฟราเรดและเรดาร์ได้ แถมยังหลบหมอกแม่เหล็กไฟฟ้าได้อีก
ถ้ามองแบบนี้ ประสิทธิภาพของมันเหนือกว่าเครื่องบินขับไล่ล่องหน J-20 ซะอีก?
มันบ้าคลั่งเกินไปแล้ว!
"ลุงคนนั้นใส่ชุดกันแดด... คลุมตั้งแต่หัว ใบหน้า ไปจนถึงทั้งตัว นอกจากดวงตาสองข้างที่โผล่ออกมาแล้ว หน้าตาเป็นยังไงมองไม่เห็นเลย"
"แต่เสียงของเขาแก่หง่อมมาก ประมาณหกเจ็ดสิบปีได้..." หนิวเฉิงอู่กลอกตาขึ้น... เริ่มรำลึกถึงฉากที่เพิ่งเจอลุงเมื่อกี้
"ส่วนรถขายของคันนั้น ลักษณะภายนอก ผมจำได้แม่นเลย..."