อุณหภูมิ 2500 องศา..... งั้นก็กลายเป็นคนสุกหมดแล้วสิ?
เพียงแต่เป็น 'คนสุก' ในความหมายตามตัวอักษร....!
ในเวลาเดียวกัน..... ห้องแชทเดือดระเบิดไปนานแล้ว
“เต่าเอ๊ย..... ถังดับเพลิงระเบิดเป็นดอกเห็ดนิวเคลียร์! นี่คืออะไรที่ดูได้ฟรี ๆ เหรอ?”
“น่ากลัวชิบหายเลย..... ระเบิดเมฆมาดับไฟ สุดยอดจริง ๆ นายน่ะ”
“พูดตรง ๆ พี่ฉินพูดไม่ผิด..... ระเบิดแบบนี้ลงไป เป็นคนสุกหมดแน่นอน!”
“สมกับเป็นอาวุธกึ่งนิวเคลียร์! พลังทำลายล้างน่ากลัวชิบหาย.....”
“แค่ 2500 องศาเอง.... จะตกใจอะไรกันนักกันหนา ประเทศตงหยางเคยมีอุณหภูมิสูงถึง 6000 องศาต่อวันด้วยซ้ำ เขายังไม่พูดอะไรเลยไม่ใช่เหรอ?”
“ก็จะพูดอะไรได้ล่ะ ละลายหมดแล้ว..... ยังจะพูดอะไรได้อีก?”
“.............”
มองดูดอกเห็ดนิวเคลียร์ที่ลอยขึ้นบนท้องฟ้าไม่หยุด...... เว่ยตงนี้ชาไปทั้งตัวแล้ว
ต้องรีบรายงานผู้บังคับบัญชา..... เสียงระเบิดเมื่อกี้สนั่นสะเทือนฟ้าดิน ดอกเห็ดนิวเคลียร์ก็สะดุดตาขนาดนี้
ถ้าไม่รายงาน..... หัวหน้าคงนึกว่าที่นี่ทดลองนิวเคลียร์กันอยู่แน่
เพิ่งหยิบมือถือออกมา ยังไม่ทันกดโทรออก..... จู่ ๆ มือถือก็สั่นครึกครัก
ดูดี ๆ เป็นสายจากผู้อำนวยการสำนักงานดับเพลิงเทศบาล.....
นี่คือเจ้านายโดยตรงของตัวเอง เห็นดังนั้น เว่ยตงไม่กล้าชักช้าแม้แต่วินาทีเดียว..... กดรับสายทันที
ผลคือ ยังไม่ทันพูด..... เสียงในโทรศัพท์ รีบร้อนกว่าตัวเขาเองอีก
“ฮัลโหล..... เว่ยตงเหรอ!”
“ทางเทศบาลเพิ่งโทรมา ทั้งเมืองเข้าสู่สถานะแผนฉุกเฉินแล้ว......”
“เขตความรับผิดชอบของคุณ เกิดระเบิดรุนแรง ขนาดมีดอกเห็ดนิวเคลียร์ขึ้น...... ไม่ใช่โรงงานเคมีระเบิด ก็เป็นการก่อการร้าย!”
“ทางเทศบาลให้เรารีบสอบสวนให้ชัดเจน ตำรวจกับสำนักบริหารเหตุฉุกเฉิน หรือแม้แต่หน่วยความมั่นคงแห่งชาติก็ออกมาแล้ว......”
“หน่วยจินซานของพวกคุณใกล้ที่สุด รีบไปดูหน่อย......”
“มีอะไรก็รายงานฉันตลอดเวลา..... ฉันกำลังไปถึง”
“เอ่อ.....!”
“ผู้อำนวยการหยาง เรื่องนั้น ท่านไม่ต้องมาแล้วครับ.....”
เว่ยตงพูดอึกอัก..... เรียบเรียงคำพูดในใจสักพัก แต่ก็ไม่รู้จะพูดยังไง
ผู้อำนวยการหยางอึ้งไป: “ทำไม?”
“ผมอยู่ที่เกิดเหตุครับ”