สิ้นเสียงพูด.....ทุกคนในงาน รวมถึงท่านเจ้าชายอัลอะมานและลู่จื้ออิง ต่างหันขวับมามองฉินหมิงเป็นตาเดียว
สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ......
"คุณมีถังดับเพลิงที่ยิงได้ไกลกว่านี้อีกเหรอ.....?"
ลู่จื้ออิงก้าวเข้าไปสองก้าว.....ในแววตาที่งุนงง กลับแฝงความดีใจอยู่บ้าง
"มีสิ....." ฉินหมิงยิ้มมั่นใจ.....มองไปทางจู้จื่อที่อยู่ข้าง ๆ:
"จู้จื่อ! ไปที่โกดังหมายเลข 06 เอารถดับเพลิงออกมาเลย....."
"ได้!"
จู้จื่อไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังวิ่งออกไป.....
ไม่นาน......สัตว์เหล็กขนาดยักษ์ก็ค่อย ๆ ปรากฏสู่สายตาผู้คน
ลู่จื้ออิงมองด้านหน้าแล้ว รู้สึกคุ้นตามาก......รถคันนี้ก็คือรถเกราะล้อยาง 8×8 ประจำการของประเทศมังกรนั่นเอง
ความยาวเกือบแปดเมตร ล้อสูงครึ่งคน......
ไม่ใช่.....ไม่ใช่แล้ว!
รายละเอียดและโครงสร้างมันต่างจากรถเกราะ 8×8 ประจำการ.....อยู่บ้าง
ด้านหลังของรถคันนี้.....แบกเครื่องยิงจรวดหลายลำกล้องแบบยิงรัว ปากกระบอกอัดแน่นซ้อนกัน มากกว่าจำนวนเดิมตั้งหลายสิบกระบอก......
"ฉิน.....ประธานฉิน นี่คุณแน่ใจนะว่านี่คือรถดับเพลิง?"
"นี่มันรถยิงจรวดชัด ๆ เลยนะ.....?"
ท่านเจ้าชายอัลอะมานที่อยู่ด้านข้าง.....จ้องปากกระบอกที่อัดแน่นนั่น ริมฝีปากแทบจะฉีกขึ้นไปถึงฟ้า
สำหรับเขา......เขาไม่กลัวว่าอุปกรณ์ของคุณจะเหลือเชื่อ เขากลัวว่าอุปกรณ์คุณจะไม่เหลือเชื่อต่างหาก!
ยิ่งเหลือเชื่อ เขายิ่งดีใจ.....
ยังไงก็มีเงิน.....มีของดีอะไร ซื้อกลับไปก็จบ
"นี่คือรถยิงจรวดจริง ๆ....." ฉินหมิงพูดตามตรง:
"ผมยืมมาจากทางกองทัพ....."
พูดไป.....เขามองลู่จื้ออิงอย่างรู้สึกผิด:
"ท่านรัฐมนตรีลู่.....ขอโทษจริง ๆ ครับ ตรงนี้ผมต้องขอโทษท่าน"
"ตอนผมยืมอุปกรณ์จากกองทัพกลุ่มที่แปดสิบหก.....สัญญากับพวกเขาไว้ว่าจะไม่ดัดแปลงรถโดยพลการ"
"น่าเสียดาย.....ตอนใช้งานจริง โครงสร้างและฐานล้อของรถเกราะ มันเข้ากับถังดับเพลิงของเราไม่ได้"
"ผมก็เลย.....ดัดแปลงนิดหน่อย"
"แต่.....ท่านวางใจได้!"
"ดัดแปลงน้อยมาก.....เดี๋ยวพอทดสอบเสร็จ ผมจะดัดแปลงคืนให้ ไม่กระทบการใช้งานของพวกท่าน"
สายตาของลู่จื้ออิงจับจ้องอยู่ที่รถยิงจรวดคันนั้นตลอด.....เขาโบกมือรัว:
"ไม่เป็นไร....."