หืมมม......?
สถาบันวิจัยยุทโธปกรณ์ไร้คน?
หัวหน้านักวิจัย?
ฉินหมิงหัวสมองตื้อไปหมด...กลืนน้ำลายลงคอ ตำแหน่งนี้ฟังดูมีเบื้องหลังใหญ่โตชะมัด
“คุณมาหาผมเรื่องอะไรกันแน่...?”
“ท่านฉิน...ช่างเป็นคนลืมง่ายจริง ๆ”
กู้ซงยิ้มง่าย ๆ:
“ท่านลืมไปแล้ว...ตอนไลฟ์สด ผมบอกว่าจะมาหาซื้อหมาของเล่นของท่าน...”
ซื้อหมาของเล่น...?
อย่าล้อกันไปหน่อยเลย...พี่เอ๊ย ดูรถทหารและทหารพร้อมปืนจริงพวกนี้หน่อย นี่มันท่าทางมาซื้อหมาของเล่นที่ไหนกัน?
คนไม่รู้...นึกว่ามาปราบผู้ก่อการร้ายซะอีก
“แค่ซื้อหมาของเล่น...ไม่น่าต้องยกมาทั้งกองทัพแบบนี้มั้ง?”
ฉินหมิงเขิน ๆ...มองไปยังแถวทหารที่เป็นกำแพงมนุษย์ด้านหลังกู้ซง
“จำเป็น!”
“จำเป็นมากเลยต่างหาก...!”
“ท่านไม่รู้ ว่าหมาของเล่นของท่าน...มันสร้างความครึกโครมแค่ไหน”
สร้างความครึกโครม?
หมายความว่าไง...?
ฉินหมิงฟังไม่ค่อยเข้าใจ...ตัวเองก็แค่ไลฟ์สดขายหมาของเล่น มันจะไปสร้างความครึกโครมอะไรได้?
เพิ่งจะถาม...
กู้ซงหันมายิ้มให้ฉินหมิง...ตอนนั้นเอง หูเซียนจวินที่อยู่ข้างหลังก็เดินเข้ามา
“เสี่ยวกู้...ท่านนี้ คือท่านฉินที่ว่าใช่ไหม?”
ด้านหลังหูเซียนจวินคือผู้เฒ่าเหลียว และผู้ใหญ่ระดับสูงจากกองทัพอีกหลายคน
ถึงฟ้าจะมืด แต่เพราะหน้าโรงงานมีไฟสปอตไลท์สว่างจ้า เลยมองเห็นไหล่ของหูเซียนจวินได้ชัดเจน...มีดาวทองดวงหนึ่งเปล่งประกาย วิบวับจนแสบตา...
ฉินหมิงแค่กวาดตามอง สะกดสายตาไว้ไม่อยู่...อึ้งไปเลย
ห่า!!
ห่าห่า!!!
อะไรวะเนี่ย?
ดาวทองบนบ่า...ถ้าเดาไม่ผิด ในประเทศมังกร ผู้ที่ติดดาวทองหนึ่งดวง ก็คือพลตรี!
ให้ตายเหอะ...พลตรี!
นายพล!
ตัวละครในทีวีเดินออกมาสู่ชีวิตจริง...?
จากมุมมองของคนธรรมดา...พลตรีนี่ก็ถือเป็นคนใหญ่มือยาวสาวได้ถึงฟ้าแล้ว
บ้านไหนมีพลตรีสักคน ญาติพี่น้องคงเชิดหน้าได้ถึงสวรรค์...
“ท่านหู...ท่านนี้ก็คือท่านฉิน เจ้าของโรงงานสินค้าซิงหัว”
ใบหน้าของหูเซียนจวินประดับรอยยิ้มใจดี...เดินมาตรงหน้าฉินหมิง ยื่นมือขวา:
“สวัสดีครับ...ท่านฉิน ได้ยินชื่อเสียงมานาน ไม่นึกว่าจะหนุ่มขนาดนี้”
ท่านฉิน?
คุณ...?
ฉินหมิงจับสังเกตได้ไว ฝั่งตรงข้ามที่เป็นพลตรี ก็ใช้คำสุภาพเรียกเขา...