“ท่านผบ.! ดูนี่ ข้อมูลของเขาครับ.....”
ทหารข่าวกรองวางรูปถ่ายลงบนโต๊ะ.....พร้อมส่งเอกสารชิ้นหนึ่งให้ ชี้ไปที่รูปหนึ่ง:
“นี่ รูปของลุงคนนั้นครับ”
“เขาชื่ออู๋หย่วนจิ่ง..... ปีนี้เจ็ดสิบเอ็ดแล้ว ชาวถงซานเมืองสวี่ เคยร่วมรบสองเขาในยุคสู้เวียดนาม เป็นทหารผ่านศึก และยังเป็นหน่วยสอดแนมด้วย”
“นี่รูปรถที่เขาใช้ขับ ถูกดัดแปลงจนจำสภาพเดิมไม่ได้แล้ว..... สรุปว่ารุ่นอะไร เราเทียบรูปกับรถยนต์ทุกยี่ห้อในเน็ตหมดแล้ว ไม่มีคันไหนตรงเลย”
“น่าจะเป็นรถที่ลุงดัดแปลงเอง”
ถานหลินได้ยิน.....หยิบรูปบนโต๊ะขึ้นมาดูอย่างละเอียด แล้วหยิบข้อมูลส่วนตัวของอู๋หย่วนจิ่งขึ้นมา อดชมไม่ได้:
“มิน่าถึงหลบทุกจุดตรวจของฝ่ายแดงได้..... ที่แท้ก็อดีตหน่วยสอดแนมนี่เอง!”
เขาจับจ้องไปที่รถคันนั้น..... มันดูธรรมดามาก ภายนอกนอกจากหกล้อแล้ว ส่วนอื่นถูกดัดแปลงจนจำไม่ได้ ไม่มีอะไรน่าสนใจ......
ทว่า ยิ่งรถคันนี้ธรรมดาเท่าไหร่..... ถานหลินก็ยิ่งประหลาดใจ เขาเงยมองทหารข่าวกรอง:
“แน่ใจนะว่ารถคันนี้หลบการตรวจจับอินฟราเรด, เรดาร์ และสนามยับยั้งแม่เหล็กไฟฟ้าของเรา.....?”
ทหารข่าวกรองพยักหน้า.....ยืนยันหนักแน่น:
“ครับ ท่านผบ.!”
“ก่อนมา..... ผมกับหน่วยพิเศษอีกหกคนยืนยันมาหมดแล้ว ตอนนั้นพวกเขาก็ใช้รถคันนี้แหละครับ.....”
ถานหลินหรี่ตา จ้องมองรูปนั้น..... สีหน้าตื่นตะลึง:
“เหลือเชื่อ! เหลือเชื่อจริงๆ.....!”
“ไม่น่าเชื่อ! รถขายของเคลื่อนที่ธรรมดาๆ คันเดียว..... กลับบุกทะลวงแนวป้องกันแน่นหนาของฝ่ายแดงได้เหมือนไม่มีใครอยู่!”
“ชาวบ้านนี่มีเซียนจริงๆ.....!”
เขาลุกขึ้นยืน..... น้ำเสียงนับถือมาก:
“รีบไปเตรียมรถ ผมจะไปพบทหารผ่านศึกเดี๋ยวนี้”
“ครับ ท่านผบ.”
............-...........
อีกด้านหนึ่ง
ไลฟ์ของฉินหมิง
เห็นคอมเมนต์..... จางเหมี่ยวเหมี่ยว ตำรวจประชาสัมพันธ์นึกว่าแฟนๆ ไม่ชอบตัวเอง เลยเก้ๆ กังๆ มองฉินหมิงอย่างขอความช่วยเหลือ
ฉินหมิงยิ้มบางๆ..... ส่งสัญญาณให้เธออย่าเก็บมาใส่ใจ:
“คุณเหมี่ยวเหมี่ยว..... เชิญต่อเลยครับ แฟนๆ ในไลฟ์ผมชอบเล่นมุกกัน”
“อ่อ ค่ะ”
จางเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้า..... ทำเป็นสงบสติอารมณ์:
“แฟนๆ ของท่านฉินคะ.....”