กองบังคับการตำรวจจราจรเมืองสวี่
ผู้กองจ้าวหมิงงงเป็นไก่ตาแตก ยังคิดจะรอให้นายกเทศมนตรีหาทางออกให้แท้ ๆ... แต่ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ ก็วางสายไป
เขาไม่ยอมแพ้... กดโทรหานายกฯ อีกครั้ง:
"หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาลองใหม่อีกครั้ง ขออภัยในความไม่สะดวก..."
กดไปหลายครั้งก็ได้ยินแต่เสียงตอบรับเดิม ๆ
"ผู้กอง แบตมือถือนายกฯ หมดรึเปล่า... ลองโทรเบอร์ห้องทำงานดูมั้ย?"
จางเหมี่ยวเหมี่ยวเอ่ยเตือนอยู่ข้าง ๆ
"เออ!" จ้าวหมิงพยักหน้าหงึก ๆ... แล้วกดโทรศัพท์ตั้งโต๊ะ:
"กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง..."
ครั้งแรกไม่มีคนรับ ครั้งที่สองก็ไม่มี... จนครั้งที่สี่ คนในห้องทำงานนายกฯ คงรำคาญ
ในที่สุดก็รับสาย...
คนรับคือเสี่ยวหลี่ เลขานุการนายกเทศมนตรี:
"ฮัลโหล ใครครับ?"
จ้าวหมิงเหมือนนักโทษได้รับการอภัยโทษ... ดีใจสุด ๆ:
"ฮัลโหล! ผมจ้าวหมิงจากกองจราจร... ขอถามหน่อยว่านายกฯ ยังอยู่ไหม?"
"สวัสดีผู้กองจ้าว ผมหลี่ปั๋ว เลขาฯ เทศบาล... นายกฯ ลากิจไปแล้ว ไม่อยู่ที่ทำงาน ไม่ต้องโทรมาแล้วนะครับ"
"ลากิจ...?" จ้าวหมิงอึ้งไป เมื่อกี้ยังคุยกับตัวเองอยู่เลย ทำไมกลายเป็นลากิจไปได้...?
"ครับ!"
"มันเรื่องอะไรกัน? นายกฯ ลาประมาณกี่วัน กลับมาตอนไหนครับ?" จ้าวหมิงสงสัย
"อย่างน้อยก็อาทิตย์นึงครับ แม่นายกฯ คลอดลูกคนที่สอง ต้องมีคนดูแล... เอาล่ะ ไม่มีอะไรแล้ว ผมขอวางก่อนนะครับ"
?????
อะไรวะ????
แม่นายกฯ คลอดลูกคนที่สอง...?
ล้อกันเล่นรึไง?
พอปลายสายวางหู... จ้าวหมิงก็หันมามองเจ้าหน้าที่รอบ ๆ ที่แนบหูฟังอยู่ด้วยสีหน้างุนงง
พวกเขาพากันชะงักคอหด... แล้วมองหน้ากันเลิ่กลั่กเหมือนจ้าวหมิง
"นายกฯ คงกลัวเกิดเรื่อง... เลยเผ่นไปแล้วรึเปล่า?"
จางเหมี่ยวเหมี่ยวชี้ให้เห็นแก่นของปัญหา
จ้าวหมิงเลิกคิ้ว... อารมณ์ซับซ้อนสุด ๆ มีหุนหันอยากด่าแม่ แต่ก็ไม่กล้าด่าออกมา
ก็เห็นกันชัด ๆ! ว่านายกฯ ลี้ภัยไปแล้ว...!
ใคร ๆ ก็รู้ว่าฉินหมิงเป็นของแข็ง... ไม่มีใครอยากไปแหยม
ใครไปแหยม... ก็คือหาที่ตาย
จ้าวหมิงได้ประสบกับความรู้สึกที่เรียกว่า "การเตะถูกแผ่นเหล็ก" อย่างจัง...
ถึงแม้ว่า... ภายใต้กฎหมาย ทุกคนเท่าเทียม
แต่ในความเป็นจริง... ก็ไม่ได้เท่าเทียมอย่างแท้จริงหรอก