"พันโทดูจะไม่พอแล้วล่ะ......!"
"พอเราไปตรวจงานเสร็จ.......กลับมาแล้วค่อยหารือเรื่องเลื่อนยศให้ฉินหมิงอีกที"
จิวเจิ้งกั๋วสีหน้าเปี่ยมล้นด้วยความปีติ......ไม่รู้สึกมีความสุขขนาดนี้มานานแล้ว
ลู่จื้ออิงหัวเราะประชดประชันตัวเอง:
"ท่านประมุขครับ......ด้วยความเร็วในการคิดค้นของฉินหมิง แป๊บเดียวก็ปิ๊งไอเดียสุดล้ำออกมาได้อีกละ"
"ไม่เกินสองสามเดือนผมว่า......เจอหน้าผมคงต้องทำความเคารพเขาทุกครั้งเลยล่ะ"
ลู่จื้ออิงคำนวณในใจ ตอนนี้ฉินหมิงยศพันเอก...... รอตรวจงานเสร็จ คงขยับเป็นพันเอกพิเศษ(ผู้พัน)ก็แล้วกัน
ตามความเร็วในการผลิตผลงานของฉินหมิง จากนี้ไป พันเอกพิเศษ พลจัตวา พลโท พลเอก......จะไกลอีกไหม?
จิวเจิ้งกั๋วหัวเราะเบา ๆ.....กวักมือ:
"คงไม่ถึงขั้นนั้นหรอก...... เพราะยังไงระดับชั้นของท่านเฉียน ก็กำหนดยศทหารของวงการเทคโนโลยีแบบตายตัวไว้แล้ว"
"เขาขยับได้มากที่สุดก็แค่ระดับเดียวกับคุณ......!"
"ฮ่าๆ......."
ทั้งคู่หัวเราะอย่างเปิดเผย...... เสียงหัวเราะใหญ่ ก้อง ฟังโล่ง
ในบรรดานักวิจัยของประเทศมังกร ที่มีในผลงานผลงานมากที่สุดคือท่านเฉียน...... และยศทหารของท่านเฉียนคือ พลโท
ด้วยเหตุผลนั้น...... เพื่อเป็นเกียรติเสมอค่าท่านเฉียน ผู้ที่มาก่อน ถ้ายังไงก็สร้างผลงานได้มากเท่าไร ยศทหารจะสูงสุดได้แค่ พลโท เท่านั้น
เป็นไปไม่ได้ที่จะสูงกว่าท่านเฉียน......
ลู่จื้ออิงกลับมาประเด็นหลัก สะกิดความจำ:
"ท่านประมุข...... เรื่องเฉพาะทาง ต้องฝากมืออาชีพ"
"วงการเกราะ ผมไม่ค่อยเชี่ยวชาญ...... เสนอให้รีบแจ้งหัวหน้าทีมจัวจากสถาบันวิจัยเกราะกองทัพบกให้มาที่โรงงานซิงหัวสักหน่อยดีกว่า"
"ด้วยความเข้าใจในตัวฉินหมิงของผม...... สงสัยว่ารถขายของของเขาน่าจะไม่ใช่แค่พรางตัวจอเรดาร์ พรางตัวอินฟราเรด ภูมิคุ้มกันแม่เหล็กไฟฟ้า และเหล็กกล้าโครงสร้างนาโนเท่านั่น..."
"ยังไงต้องมีเทคโนโลยีล้ำสุดขีดที่เรายังไม่ค้นพบอีก......!"
"ให้ทีมจัวมาถึง...... จะได้ตรวจสอบให้ละเอียด"
และเมื่อตอนที่แล้วไปตรวจที่โรงงานสินค้าซิงหัว.......ลู่จื้ออิงก็สังเกตได้ว่าฉินหมิงเป็นคนแบบนี้ เป็นอัจฉริยะหายระดับร้อยปี!