ชื่อเหยียนนั้นเซ็นสัญญาลับกับทางฟู่ซื่อเอ็นเตอร์เทนเมนต์ไว้
เพราะฉะนั้น ช่องทางติดต่อภายนอกของเหยียนก็ถูกทางฝั่งฟู่จินเยี่ยนจัดการให้อย่างรัดกุม
ตรวจสอบแล้วไม่พบว่าเป็นสือเนี่ยน
ด้วยเหตุนี้ สือเนี่ยนจึงเคยถามฟู่จินเยี่ยนถึงเรื่องเบอร์ของฮันเวย
เบอร์ที่ฮันเวยใช้ติดต่อภายนอกมีหลายเบอร์ แต่เบอร์นี้ ซึ่งก็คือเบอร์ที่เคยใช้ติดต่อกับอีหนิง ไม่ได้จดทะเบียนด้วยชื่อของเธอเอง เธอระมัดระวังตัวมาก
หลังจากคิดทบทวน สือเนี่ยนก็แตะปุ่มรับสาย
"เหยียน?" ฮันเวยเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน "ฉันฮันเวยนะ"
สือเนี่ยนกระแอมสองครั้ง แสร้งทำเป็นว่าอาการหวัดยังไม่หาย
"มีอะไร?" สือเนี่ยนพูดเสียงแหบพร่า มองไปทางซือซือแวบหนึ่ง แล้วเดินไปที่ระเบียงด้านหนึ่ง
"เห็นข่าวดังในเน็ตรึยัง?" น้ำเสียงของฮันเวยเต็มไปด้วยความลำพองใจ
นี่เป็นวิธีที่เธอใช้เวลาคิดอยู่นานกว่าจะคิดออก
สือเนี่ยนปิดประตูระเบียงลง แล้วตอบด้วยเสียงแหบว่า "เห็นแล้ว"
"งั้น ตอนนี้เธอยอมยกมันให้ฉันได้หรือยัง?" ฮันเวยพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ "แค่เธอให้ความร่วมมือกับฉัน หลังจากนี้ฉันจะให้เงินจำนวนที่เธอพอใจเลยนะ แถมยังช่วยสร้างไอพีส่วนตัวให้เธอด้วย"
เธอเลือกใช้คำอย่างระมัดระวัง ไม่พูดถึงคำว่าชื่อผู้แต่งเลย ใช้แค่คำว่า "มัน" แทน ไม่ให้ใครจับเป็นหลักฐานได้ง่าย ๆ
สือเนี่ยนรู้ดี ฮันเวยกำลังป้องกันการอัดเสียงอยู่
คิดได้ดังนั้น สือเนี่ยนก็ยิ้มน้อย ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบว่า "ชื่อผู้แต่งก็คือชื่อผู้แต่ง จะใช้มันมาแทนทำไมกัน"
"ฉันไม่ได้พูดถึงชื่อผู้แต่งนะ เธอจะยัดเยียดให้ฉันก็ช่วยไม่ได้" ฮันเวยปฏิเสธเสียงแข็ง
"เข้าเรื่องที่คุยค้างไว้ต่อเถอะ"
ฮันเวยพูดพลางยั่วเย้าพลางว่า "เหยียน เธอก็น่าจะรู้ดีว่าฟู่จินเยี่ยนกับสือเนี่ยนนั้นสัมพันธ์ลึกซึ้งกันมาก ฟู่ซื่อเอ็นเตอร์เทนเมนต์ก็ย่อมทุ่มทรัพยากรส่วนใหญ่ให้กับสือเนี่ยนเท่านั้น ดังนั้นต่อให้เธอช่วยฟู่จินเยี่ยนอีกก็ไม่มีประโยชน์อะไร สู้มาร่วมมือกับฉันดีกว่า"