เย่ข่ายเหวินชะงัก ก่อนหันไปมองเย่ชุนเซิง
พอได้ยินคำพูดนั้น คนอื่น ๆ ก็หันไปมองเย่ชุนเซิงอย่างประหลาดใจเช่นกัน
คนจากกองทัพมาหาเธอเหรอ? แถมยังเอาป้ายมาด้วย?
เย่ชุนเซิงไปทำอะไรมาอย่างนั้นหรือ?
“เย่ชุนเซิง หรือเรื่องที่เธอจะตัดไข่คนอื่นถูกจับได้แล้ว พวกเขาเลยมาจับเธอก่อนกำหนด?” เย่เหวินเซียงพูดขึ้นอย่างยียวน
“อ้อ ในเมื่อคนที่จะมาจับฉันมาถึงแล้ว งั้นฉันตัดของนายก่อนเลยก็แล้วกัน” เย่ชุนเซิงลุกขึ้นยืน “เหวินหัว เจียซี ฉินซิน มาช่วยจับเขาไว้!”
“ได้!” เย่เหวินหัวกับคนอื่น ๆ ขานรับอย่างตื่นเต้น
แต่ก่อนที่เย่เหวินหัวกับพวกจะทันขยับ เย่เหวินเซียงก็ถูกหลี่เยว่หัว แม่แท้ ๆ ของเขา ฟาดฝ่ามือลงบนหัวเสียก่อน
“ไอ้ลูกอกตัญญู หุบปากเดี๋ยวนี้!”
ก่อนหน้านี้หลี่เยว่หัวก็รักและตามใจลูกชายคนนี้มาก
แต่หลังจากเย่เหวินเซียงช่วยเย่ข่ายจงตีเธอ แถมตอนหย่ากันยังเข้าข้างเย่ข่ายจง คอยแย่งชิงกับเธอและคิดจะไม่แบ่งสมบัติในบ้านให้เธอสักชิ้น หลี่เยว่หัวก็ยิ่งรู้สึกเอือมระอาเขา เห็นหน้าแล้วก็หงุดหงิด
ตอนนี้เธอจึงฟาดฝ่ามือใส่เขาไม่ยั้ง
ไอ้ลูกอกตัญญู! ไอ้โง่! คนอื่นเขายังไม่พูดอะไร มีแต่นายที่ปากเสียโพล่งออกมาก่อน! พอนึกว่าเป็นลูกชายที่หลี่เยว่หัวคลอดออกมาเอง ก็ยิ่งรู้สึกขายหน้า!
เย่ข่ายเหวินเองก็มองเย่เหวินเซียงด้วยสีหน้าบึ้งตึง ไอ้โง่ไม่รู้จักคิด ไม่ได้ยินหรือไงว่าพวกเขาถือป้ายมาด้วย!
“ชุนเซิง มานี่ ออกไปดูด้วยกัน”
เย่ข่ายเหวินเรียกเย่ชุนเซิง แล้วเรียกเย่ซู่จือ เย่ข่ายเต๋อ และเย่ข่ายเสียนไปด้วย
เย่ชุนเซิงพยักหน้า เหลือบมองเป้ากางเกงของเย่เหวินเซียง ก่อนทิ้งท้ายว่า “ให้เวลาอีกไม่กี่นาทีนะ! กลับมาเมื่อไหร่ ฉันตัดแน่!” แล้วจึงเดินไปหาเย่ข่ายเหวิน