เย่ชุนเซิงยังไม่รู้ถึงแผนการเหล่านั้นของผู้ใหญ่บ้าน
แต่ถึงจะรู้ เธอก็ไม่ได้ใส่ใจ
ทุกคนต่างก็เป็นคนในตระกูลเดียวกัน รู้จักมักคุ้นกันดี อีกทั้งก่อนหน้านี้ครอบครัวผู้ใหญ่บ้านก็ดูแลเธอมาโดยตลอด ถ้าต่อไปมีโอกาสได้ร่วมมือร่วมใจกันทำอะไรสักอย่าง ก็นับว่าเป็นเรื่องดีเหมือนกัน
ออกจากบ้านผู้ใหญ่บ้านมาก็ยังเช้าอยู่ ทางฝั่งหมู่บ้านจัดการข้าวของแทบจะเรียบร้อยแล้ว เย่ชุนเซิงจึงไปจัดการบ้านฝรั่งเก่าในเมือง เพื่อเตรียมย้ายเข้าไปอยู่จริง ๆ
วันรุ่งขึ้น เธอก็ยังไปวุ่นอยู่ที่บ้านฝรั่งเก่าเหมือนเดิม
แต่ตอนบ่าย พอกลับจากบ้านฝรั่งเก่ามาถึงหมู่บ้าน เธอก็เห็นผู้ใหญ่บ้านขับรถตู้ ท่าทางรีบร้อนเหมือนจะไปที่ไหนสักแห่ง
พี่ใหญ่ เย่เหวินหัวกับเย่เจียซีสองพี่น้อง รวมถึงผู้ใหญ่บ้านอีกหลายคน ต่างพากันปีนขึ้นรถอย่างเร่งรีบ
เย่ชุนเซิงเห็นเข้าก็รีบวิ่งไป ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ตามขึ้นรถไปด้วย
ขึ้นรถแล้ว เธอก็ถามด้วยความสงสัยว่า “ผู้ใหญ่บ้าน พี่ใหญ่ จะไปไหนกันเหรอ?”
ผู้ใหญ่บ้านกับพี่ใหญ่หันมามองเธอ แต่สายตากลับดูซับซ้อนอยู่บ้าง
เย่ชุนเซิงถาม “มีอะไรเหรอ? วันนี้ฉันสวยกว่าเมื่อวานอีกหรือไง?”
พี่ใหญ่กับผู้ใหญ่บ้าน “……”
“อาน้อย พวกเราจะไปหมู่บ้านต้าหวัง” เย่เจียซีเหลือบมองสีหน้าของแม่กับผู้ใหญ่บ้าน ก่อนจะกดเสียงตื่นเต้นแล้วกระซิบบอก
“หมู่บ้านต้าหวังเหรอ?” หมู่บ้านต้าหวังเป็นอีกหมู่บ้านหนึ่งในตำบลเดียวกับพวกเขา
เย่ชุนเซิงกำลังคิดอยู่ว่าหมู่บ้านต้าหวังเกี่ยวข้องอะไรกับหมู่บ้านของพวกเขา ก็ได้ยินเสียงเย่เหวินหัวที่เก็บความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ดังขึ้นมาเสียก่อน