เฉินหลิงหลิงค่อยได้สติกลับมาบ้าง
เธอเบะปาก ก่อนหันกลับไปมองหญิงสาวที่วิ่งตามออกมาจากหอพัก
หญิงสาวคนนั้นชื่อหลิวเยว่ เป็นแฟนของพี่ชายเธอ และเป็นคนที่วันนี้เธอพามารายงานตัวที่มหาวิทยาลัยหนานเพื่อสวมรอยแทน
เย่ชุนเซิงไม่ยอมยกโอกาสเข้าเรียนมหาวิทยาลัยให้เธอ แต่คิดหรือว่าเธอจะเข้าเรียนไม่ได้?
ไม่มีทาง!
สิ้นปีนี้หมู่บ้านของพวกเธอก็จะถูกเวนคืนที่ดินแล้ว ถึงตอนนั้นครอบครัวของเธอก็จะกลายเป็นเศรษฐีเงินล้าน!
คนที่อยากแต่งเข้าบ้านเธอเพื่อใช้ชีวิตสุขสบายมีถมไป ยอมยกโอกาสเข้าเรียนมหาวิทยาลัยให้เธอทั้งนั้น!
หลิวเยว่คนนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น
แค่เธอเปรยไปสองประโยค อีกฝ่ายก็รีบเอาจดหมายตอบรับเข้าเรียนมาส่งให้ถึงบ้าน
ฮึ ในเมื่อหลิวเยว่ตกลงแล้ว โอกาสเข้าเรียนมหาวิทยาลัยก็เป็นของเธอ อย่าหวังว่าจะเอาคืนไปได้อีก
“จะคืนให้หลิวเยว่ทำไม? ฉันนี่แหละหลิวเยว่” เฉินหลิงหลิงโต้พี่ชายอย่างไม่พอใจ ก่อนถลึงตามองหลิวเยว่แล้วเตือนว่า “ต่อไปห้ามมาที่มหาวิทยาลัยอีก”
หลิวเยว่ลังเล ก่อนกำมือแล้วคลายมืออยู่สองสามครั้ง
บ้านของเธอกับบ้านเดิมของหลิวจินหลานอยู่หมู่บ้านเดียวกัน แถมยังอยู่ติดกันด้วย
ก่อนหน้านี้เธอได้ยินหลิวจินหลานกลับบ้านเดิมมาพูดเรื่องหมู่บ้านของพวกเขาจะถูกเวนคืนที่ดินอยู่บ่อย ๆ จึงรู้ว่าหลังเวนคืนแล้วจะได้เงินก้อนโต กลายเป็นเศรษฐีเงินล้าน
ช่วงก่อนหน้านี้ พอได้ยินหลิวจินหลานกลับบ้านเดิมมาพูดอีกว่าหมู่บ้านของพวกเขาจะเริ่มเวนคืนที่ดินอย่างเป็นทางการตอนสิ้นปี หลิวจินหลานก็ยังมาที่บ้านเธอ พูดเป็นนัย ๆ ว่าถ้าเธอยอมยกจดหมายตอบรับเข้าเรียนมหาวิทยาลัยให้เฉินหลิงหลิง ก็จะให้เธอคบหากับเฉินจวิ้นหาวและแต่งเข้าตระกูลเฉินเป็นคุณนาย พ่อแม่ พี่ชายและพี่สะใภ้ของเธอต่างก็อดใจเต้นไม่ได้
การได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเป็นเรื่องดีและน่าภาคภูมิใจ ทั้งยังเปลี่ยนชะตาชีวิตได้ เรียนจบก็มีงานจัดสรรให้ เป็นงานมั่นคง
แต่ต่อให้งานมั่นคงแค่ไหน เงินเดือนก็มีเพียงไม่กี่ร้อยหยวนต่อเดือน ต่อให้ทำงานทั้งชีวิตก็ไม่มีทางหาเงินได้เป็นสิบล้าน