ท่ามกลางฝูงชนนักศึกษาใหม่ที่หลั่งไหล
เซี่ยจั๋วมือสอดไว้ในกระเป๋ากางเกง ยืนอย่างเกียจคร้าน สวมเสื้อแจ็คเก็ตกันลมสีดำ ริมฝีปากคาบใบไม้สีเขียวไว้ ไม่หลบเลี่ยงสายตาที่จับจ้องมาที่ทรงผมสุดเท่ของเขาเลยแม้แต่น้อย
"น้องชาย ทรงผมนายนี่เก๋ไม่เบาเลยนะ"
จนกระทั่งนักศึกษาอัลฟาคนหนึ่งเดินเข้ามาตบบ่าเขา
เซี่ยจั๋วตอบรับอย่างขี้เกียจ 'อืม' "ก็แค่วิธีการเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ใช้ดึงดูดผู้บัญชาการน่ะ"
นักศึกษาคนนั้นแปลกใจเล็กน้อย "นายก็ชอบผู้บัญชาการเหมือนกันเหรอ?"
'ก็'?
เซี่ยจั๋วเงยหน้ามองเขา ดวงตายาวฉายแววล้ำลึกและยืดเยื้อ
ผ่านไปครู่หนึ่งถึงตอบอย่างเกียจคร้านว่า "อะไรคือชอบไม่ชอบน่ะ มันตื้นเขินเกินไป"
ลู่เหยาถึงได้พบกับแววตาที่มีพลังกระทบใจเช่นนี้เป็นครั้งแรก ดูเรื่อยเฉื่อยแต่แฝงไว้ด้วยอันตราย
ทั้งที่เป็นอัลฟาเหมือนกัน แต่กลับทำให้เขารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล
เขาส่งเสียง 'อา' อย่างงุนงง
จู่ ๆ เซี่ยจั๋วก็ยกยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก ดวงตาหงส์ระยิบระยับยั่วยวน
เขาพูดออกมาตรง ๆ โดยไม่ปิดบังว่า "พูดให้ถูกคือ ฉันจะไม่แต่งงานกับใครนอกจากผู้บัญชาการ"
เงียบไปสามวินาที ลู่เหยา "หา???"
ที่แม่บอกไว้น่ะถูกจริง ๆ โลกภายนอกช่างน่าตื่นเต้น
สมัยนี้แม้แต่อัลฟายังคิดอยากแต่งงานเลย
"น้องชาย ฉันเห็นว่านายก็มีฝีมือไม่เบา เลยอยากจะชวนร่วมมือกันในการทดสอบนักศึกษาใหม่ ถึงได้มาเตือนนายนะ"
ลู่เหยาโน้มตัวเข้าไปใกล้ เอามือป้องปากพูด "นายน่ะเก็บอาการหน่อยเถอะ อย่าไปทำตัวต่อหน้าผู้บัญชาการเชียวนะ"
เซี่ยจั๋วเลิกคิ้วเล็กน้อย เริ่มสนใจขึ้นมา
"ว่ายังไงนะ?"
"ฉันได้ยินมาว่า เมื่อสองวันก่อน มีรุ่นพี่อัลฟาคนหนึ่งแอบเข้าไปในเขตพักของผู้บัญชาการตอนดึก หมายจะพยายามมาร์กผู้บัญชาการหลังจากที่แยกร่างแล้ว"