ข้างกองไฟ เจียงหนานใช้ดาบสามเหลี่ยมทหารแล่เนื้อปิ้งกินอย่างเอร็ดอร่อยจนน้ำมันไหลย้อยเต็มปาก!
ส่วนอู๋เหลียงก็คว้าขากวางมาขบแทะอย่างบ้าคลั่ง!
ถังเฉียนหย่านั่งกินอยู่ข้างๆ ทีละน้อย บนใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข!
เนื้อสัตว์อสูรวิญญาณไม่ใช่เนื้อธรรมดาจะเทียบได้!
ทีมย่อยที่ตั้งค่ายอยู่ใกล้ๆ ต่างพากันหน้าสลด
ได้กลิ่นหอมของเนื้อย่างจนนอนไม่หลับ!
สุดท้ายไม่มีทางเลือก!
ต้องถอนหญ้าขึ้นมาสองต้นอุดจมูก!
แต่ก็ยังกลั้นน้ำลายไหลไม่ไหว...
โมโหจนเอาผ้าห่มคลุมหัวนอน!
แม้จะถึงเวลากลางคืน ห้องไลฟ์สดก็ยังคึกคักไม่แพ้กลางวัน!
“ทำตัวกวนเหลือเกิน! นี่มันกลอุบายอะไรกันเนี่ย!”
“ฮ่าๆ ดูสีหน้าสมเพชของพวกทีมนั้นสิ ผมขำจะตาย!”
“วิ่งมาราธอนทั้งวันไม่พอ ตกกลางคืนยังต้องมารับความทรมานทางจิตใจจากหนานเทพอีก!”
“พิสูจน์แล้ว หนานเทพมาพักร้อนจริงๆ!”
จงหยิงเสวี่ยกับเซี่ยเหยามองเจียงหนานพวกเขากินเนื้อย่างจนน้ำลายไหล!
“เข้าไปในซากวิญญาณยังเล่นแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?”
การกระทำของเจียงหนานทำให้โลกทัศน์ของเธอสั่นคลอน!
เพราะทุกครั้งที่เข้าไปในซากวิญญาณ ต้องเจ็บตัวหนักเสมอ กลางป่าดงจะไปมีเงื่อนไขแบบนี้ได้ยังไง?
แล้วเจียงหนานล่ะ? ใช้ชีวิตประณีตเกินไปแล้วมั้ง?
เซี่ยเหยาดูเจียงหนาน ดวงตากลมโตเป็นประกายเจ้าเล่ห์!
ในใจตัดสินใจแน่วแน่ ต้องจัดทีมกับเจียงหนานให้ได้!
เพื่อจะได้อาบน้ำในซากวิญญาณ! กินเนื้อย่างสักครั้ง!
ที่โรงแรม องครักษ์ราตรีที่ดูภาพจากโดรนก็ได้แต่ยิ้มขื่น!
ร่วมปฏิบัติภารกิจมาหลายปี เพิ่งเคยเห็นกลอุบายสุดกวนแบบนี้เป็นครั้งแรก!
กวน!
กวนถึงขีดสุด!
...
เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาถูกปลุกด้วยกลิ่นหอมของลาเต้กับเสียงเครื่องยนต์คำราม!