เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงหนานแบกถุงดำใต้ตาทั้งสองข้างมานั่งเรียนเช้าที่ห้องอย่างอดหลับอดนอน!
พอคิดถึงเรื่องเมื่อคืนก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที!
พวกมันเป็นคนประเภทไหนกันเนี่ย...
แต่บรรยากาศในห้องเช้าวันนี้กลับคึกคักผิดปกติ!
ทุกคนต่างพูดคุยกันถึงเรื่องระเบิดครั้งใหญ่ที่ห้างสรรพสินค้าเมื่อคืนนี้!
"เมื่อคืนเจียงเฉิงไม่สงบสุขทั้งคืนเลย! ทั้งเมืองถูกปิด!"
"ได้ยินว่าเกี่ยวข้องกับระเบิดที่ห้าง! มีคนเห็นกลุ่มคนลึกลับใส่แจ็กเก็ตดำออกตระเวนค้นหาทั่วเมืองด้วย!"
"ไม่ใช่หน่วยทหารลับหรอกเหรอ?"
หลี่เซี่ยงทำปากเบะแล้วพูดว่า "พวกนายรู้อะไร? นั่นคือกองทัพราตรี หน่วยที่ลึกลับที่สุดของประเทศเรา!"
"โว้ย! พี่เซี่ยงเก่งจัง! นายรู้ได้ไง?"
หลี่เซี่ยงพูดด้วยท่าทางภูมิใจเล็กน้อย "ลูกพี่ลูกน้องฉันเป็นตำรวจตระเวน! เมื่อคืนเขายังร่วมปฏิบัติการเลย!"
เพื่อนร่วมชั้นต่างตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
"เป็นยังไงบ้าง? เล่ารายละเอียดหน่อยสิ!"
"ใช่ ๆ!"
หลี่เซี่ยงพูดด้วยสีหน้าลึกลับ "เป็นความลับทั้งหมด บอกพวกนายแล้วห้ามแพร่ต่อนะ!"
"ได้ยินว่าเป็นปฏิบัติการของฝั่งรัสเซีย แอบแทรกซึมมาขโมยของบางอย่างไป แล้วหนีจากเมืองหลวงขึ้นเหนือมาตลอดทางจนถึงที่นี่!"
"คาดว่าคิดจะข้ามแดนที่ฝั่งเจียซือ แต่มาถูกพวกเราสกัดไว้ที่ตรงนี้!"
"ระเบิดห้างเมื่อวานก็คือพวกเขาก่อขึ้น!"
เพื่อนร่วมชั้นต่างมีตาเป็นประกาย พากันชม "สุดยอด! ข้อมูลมือหนึ่งยังหาได้อีกเหรอ?"
"เก่งมาก! เก่งมาก!"
หลี่เซี่ยงยิ้ม แล้วหันไปมองเจียงหนานแวบหนึ่ง ในแววตาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง
จู่ ๆ เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งก็พูดขึ้นว่า:
"เมื่อวานฉันดูไลฟ์สดของสถานีข่าว! ผู้หญิงคนที่กระโดดลงมาจากชั้นหกนายเห็นไหม?"
