เจียงหนานใจเต้นรัว!
ถ้าปล่อยให้เพชรใหญ่ฟื้นขึ้นมาได้ สองคนต้องตายคาที่!
ไม่พูดพร่ำทำเพลง จัดการมันเลย!
เพชรก้อนโตขนาดนี้ เจียงหนานไม่เชื่อว่าตัวเองจะจัดการไม่ได้!
ถ้าให้เจียงหนานแบกอิฐ 200 ชั่ง เขาอาจจะแบกไม่ไหว!
แต่ถ้าเป็นแบงก์ 200 ชั่งล่ะ?
แบกแล้ววิ่ง!
กระโดดได้ด้วยซ้ำ!
แล้วเพชรก้อนใหญ่ 200 ชั่งนี่ล่ะ?
คิมคังมองเจียงหนานที่ดวงตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์ อดกลืนน้ำลายไม่ได้!
รู้สึกเสียวสันหลังวาบ!
คงจะ...
คงจะไม่มีอะไรใช่ไหม!
เจียงหนานชักดาบสามเหลี่ยมทหารออกมา!
แทงไปที่ลำคอของคิมคังอย่างรุนแรง!
ประกายไฟกระเด็น!
แรงสั่นสะเทือนทำให้แขนของเจียงหนานชา! ใบมีดบิ่นไปเลย!
"ไอ้ห่า! แข็งชะมัด!"
คิมคังพูดอย่างเยาะเย้ย: "ดูสิว่านายจะทำยังไง?"
เจียงหนานโกรธ!
เชี่ย!
อย่างอื่นฉันจัดการไม่ได้!
แต่เงินเล็กๆ น้อยๆ ฉันจะจัดการไม่ได้เหรอ?
ดวงตาหมุนไปหมุนมา!
คิดว่าจะใช้ดาบทหารแทงเข้าที่ริมฝีปากของคิมคังอย่างแรง!
"อ้าปากเดี๋ยวนี้!"
คิมคังกัดฟันแน่น ไม่ยอมอ้าปาก!
เจียงหนาน: "ได้! นายรอได้เลย!"
พูดจบก็หยิบก้อนหินสองก้อนยัดเข้าไปในรูจมูกเพชรใหญ่ของคิมคัง!
ยิ้มเย็น!
ไม่อ้าปากเหรอ? เป็นคนก็ต้องหายใจใช่ไหม?
[ค่าความแค้นจากมาเคียฟ. เชียร์เกย์ +1000!]
อุดจมูก?
คิดจะเล่นเล่ห์เหลี่ยมกับฉันเหรอ!
เชี่ยเอ๊ย!!!
คิมคังที่กลั้นหายใจมานานกว่าสามนาที ทนไม่ไหวจริงๆ จึงอ้าปากหายใจเฮือกใหญ่!
เจียงหนานฉวยโอกาสยัดถั่วเหลืองจิ๋วถอนพิษผสมต้นกุยช่ายปราณเข้าไปในปากเขาทั้งหมด!