เจียงหนานเกาหัว?
ปวดหัวมาก!
ไม่ถาม?
โคตรจะเขิน!
อดไม่ได้ที่จะหันไปมองซานเมาที่พิงอยู่ที่ปากถ้ำ!
ซานเมาหน้าแดงนิดหน่อย แต่ก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว แล้วพูดอย่างทะนงตน: "ลืมถาม!"
เจียงหนาน: ???
อะไรนะ?
สรุปเมื่อกี้คิดแต่ว่าจะต่อยคอนสแตนตินเหรอ?
ระบายอารมณ์ล้วน ๆ?
โคตรจะดี!
อดไม่ได้ที่จะไอสองทีเพื่อกลบเกลื่อนความเขิน แล้วพูดอย่างมีเหตุผล:
"ฉันไม่ถาม เธอก็ไม่รู้จะสารภาพเองเหรอ?"
"ไม่มีไหวพริบเอาซะเลย! สมควรโดนต่อย!"
คอนสแตนติน: ???
ดูสิ!
ดูสิว่านี่มันพูดเป็นภาษาคนหรือเปล่า!
ฉันก็อยากจะสารภาพ แต่พยายามจะพูดกี่ครั้งก็โดนแกตีกลับทุกที!
โดนต่อยอยู่ครึ่งชั่วโมงเต็ม หมัดแน่นขนาดนั้น!
ไม่เจอจังหวะจะพูดเลยสักครั้ง!
[ค่าความแค้นจากคอนสแตนติน +1000!]
แล้วก็ได้ยินซานเมาพูด: "มาคนเท่าไหร่?"
เจียงหนาน: "สารภาพมา!"
มองคู่หูสุดโหดคู่นี้ เขาถือว่ากลัวไปเต็ม ๆ!
สารภาพออกมาหมดเกลี้ยง!
ถ้าไม่ใช่เจียงหนานห้ามไว้ คอนสแตนตินคงจะพูดไปถึงที่อยู่บ้านของพวกพ้อง ชื่อเมียน้อยที่เลี้ยงไว้ด้วยซ้ำ!
เจียงหนาน: "หึ! ดูท่าเธอก็ไม่ได้มีกระดูกแข็งแรงอะไรนัก! ไอ้ขยะของวงการทหารรับจ้าง!"
คอนสแตนตินโกรธจนเลือดเก่าพุ่งออกไปไกล!
ไม่มีกระดูก?
ขยะ?
เชี่ย!
แกนั่นแหละสั่งให้ฉันสารภาพ!
เป็นโสเภณีแล้วยังจะสร้างอนุสาวรีย์บริสุทธิ์อีกเหรอ? แกยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า?
เจียงหนานรีบหลบเลือดเก่าของคอนสแตนติน!
ชี้ไปที่เขาแล้วฟ้องซานเมา: "พี่ซานเมา! เขาใส่ร้ายป้ายสี!"