ฉันนอนแผ่อยู่บนเก้าอี้ชายหาดเต็ม ๆ สองชั่วโมง
แว่นกันแดดพาดอยู่บนสันจมูก หมวกแก๊ปสีดำกดต่ำจนแทบปิดหน้า ข้างมือมีแตงโมหั่นใส่จานไว้ เนื้อแดงเปลือกเขียว สายลมทะเลพัดจนเย็นฉ่ำ
ฉันเอนหลังพิงเบาะนุ่ม ไขว่ห้าง เคี้ยวแตงโมไปเรื่อย ๆ ทีละคำ น้ำหวานไหลจากมุมปากก็หยิบทิชชูมาเช็ดส่ง ๆ
ตรงหน้าคือหาดอ่าวย่าหลงที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา
ห่างจากฉันราว 20 เมตร เพื่อนร่วมงานผู้หญิงหลายคนกำลังแช่น้ำทะเลอยู่
ถังถังสวมบิกินีสีชมพูหม่น แช่น้ำอยู่ครึ่งตัว กำลังเล่นสาดน้ำกับเพื่อนร่วมงานผู้ชายที่อยู่ข้าง ๆ หัวเราะจนหน้าเบี้ยวไปหมด
สวีเนี่ยนถูกหนุ่มตัวสูงจากฝ่ายการตลาดโอบเอวไว้ เจ้าหนุ่มพูดอะไรไม่รู้ คล้ายกำลังสอนเธอว่ายน้ำ
สวีเนี่ยนห่อตัว ยื่นมือไปตีน้ำ ไม่รู้ว่ากำลังเรียนจริง ๆ หรือแค่หยอกล้อกัน
บนชายหาดยิ่งคึกคักกว่า มีผู้ชายผู้หญิงเป็นสิบกำลังเล่นจานร่อน สาว ๆ ในชุดว่ายน้ำก็ดูสะดุดตากันทุกคน
ข้าง ๆ มีตาข่ายวอลเลย์บอลแบบชั่วคราวขึงอยู่ เพื่อนร่วมงานชายหญิงหลายคนในชุดสีสันฉูดฉาดกำลังเล่นวอลเลย์บอลชายหาด ลูกบอลลอยไปมา มีคนรับไม่ทันจนล้มลง เสียงหัวเราะก็ดังครืนไปทั่ว
แสงแดดแผดเผาชายหาดจนร้อนผ่าว กลิ่นครีมกันแดด น้ำทะเล และไส้กรอกย่างผสมปนเปกันในอากาศ
หวังหยาเหวินนอนคว่ำอยู่บนเก้าอี้ชายหาดตัวข้าง ๆ ฝังหน้าไว้กับแขนที่วางซ้อนกัน แผ่นหลังเปลือยเปล่า
จ้าวข่ายนั่งอยู่ข้างเธอ บีบน้ำมันกันแดดก้อนหนึ่งลงบนฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ ลูบไล้ไปบนแผ่นหลัง
มือเลื่อนจากหัวไหล่ลงไปถึงเอวอย่างไม่เร่งรีบ
ฉันมองผ่านแว่นกันแดดอยู่สองวินาที ก่อนจะละสายตากลับมาเงียบ ๆ แล้วกัดแตงโมอีกคำ
พูดจริง ๆ ถ้าแตงโมจานนี้ไม่หวานพอ ฉันคงกลับห้องไปเปิดแอร์นานแล้ว