ตอนที่ 171 แปลงโฉมเป็นสาวสวยสุดปัง มีหน้าตาดีก็ทำอะไรก็ได้จริงหรือ

เสียงลูกบาสกระทบพื้นดังก้องไปทั่วโรงยิม

จังหวะถี่กระชับและหนักแน่น

ฉันยืนอยู่ข้างสนาม มองผู้เล่นทั้งสองทีมกำลังแย่งตำแหน่งกันใกล้เส้นข้างสนาม

ผู้เล่นจากกองบังคับการเจียงตงสวมเสื้อสีกรมท่า ส่วนผู้เล่นจากสถานีสาขาเป่าซานสวมเสื้อสีเทาอ่อน

สีเสื้อของทั้งสองฝ่ายตัดกันอย่างชัดเจนใต้แสงไฟ

ตัวเลขบนป้ายคะแนนบอกว่าคะแนนของทั้งสองทีมไม่ได้ห่างกันมากนัก

แต่เห็นได้ชัดว่าจังหวะบุกของสถานีสาขาเป่าซานมั่นคงกว่า ทุกครั้งที่เคลื่อนเกมขึ้นมาก็ดูสุขุมราวกับผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี

หวงหรูอวิ๋นยืนอยู่ข้างฉัน

ในมือเธอยังถือขวดน้ำที่เหลืออยู่ครึ่งขวด เธอเชิดคางไปทางสนามแล้วพูดว่า “เห็นไหม วันนี้หวังหมิงเลี่ยงเล่นบุกมากขึ้นนะ”

ฉันมองตามสายตาของเธอไป

หวังหมิงเลี่ยงยืนอยู่แถวหัวกะโหลก กำลังครองบอลและสังเกตแนวรับ

หมายเลขเสื้อของเขาคือ 7

เขาย่อเข่าลงเล็กน้อย กวาดตามองตำแหน่งผู้เล่นในสนาม คล้ายกำลังประเมินว่าจะขยับต่อไปอย่างไร

จังหวะที่เขากำลังจะออกตัว เขาก็หันหน้ามาทางข้างสนาม

สายตาหยุดอยู่ทางฉัน ราวกับกำลังเช็กว่าฉันยังยืนอยู่ตรงนั้นหรือเปล่า

ฉันชูกำปั้นขึ้น โบกให้เขาเป็นการส่งกำลังใจ

มุมปากของหวังหมิงเลี่ยงยกขึ้นนิดหนึ่ง

จากนั้นเขาก็หันกลับไป ถ่ายน้ำหนักตัวต่ำลง เปลี่ยนทิศทางแล้วเร่งความเร็ว เจาะผ่านด้านขวาของผู้เล่นฝ่ายรับเข้าไป

หานรุ่ยยืนคุมใต้แป้น เขาเบี่ยงตัวขยับขวางไปหนึ่งก้าว พยายามปิดทางทะลวง

หวังหมิงเลี่ยงชะลอฝีเท้าลงก่อนจะชนหานรุ่ยเพียงเสี้ยววินาที

จากนั้นก็ทำท่าหลอกว่าจะชู้ต ยกไหล่ขึ้นเล็กน้อยพร้อมงอเข่า

หานรุ่ยกระโดดขึ้น

แต่เท้าของหวังหมิงเลี่ยงยังติดพื้น

เขารอจนร่างของหานรุ่ยลอยขึ้นไปถึงจุดสูงสุด แล้วค่อยออกแรงกระโดดตาม