พอตื่นขึ้นมาตอนเช้า แสงแดดนอกหน้าต่างก็ลอดผ่านช่องว่างระหว่างผ้าม่านเข้ามาแล้ว
ฉันหรี่ตาควานหาโทรศัพท์มาดูเวลา หกโมงห้าสิบนาที
พอลุกขึ้นนั่ง สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ชุดยมทูตซึ่งพับเรียบร้อยวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง
เสื้อคลุมฮาโอริสีดำถูกพับไว้อย่างเป็นระเบียบ ขอบสีขาวตรงคอเสื้อกับปลายแขนเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษเมื่ออยู่ในแสงยามเช้า
ฉันล้างหน้าแปรงฟัน กินขนมปังกับนมง่าย ๆ แล้วก็เริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้า
เสื้อชั้นในสีขาวสวมแล้วพอดีตัว เนื้อผ้านุ่ม ไม่ระคายผิว
ฉันพาดเสื้อคลุมฮาโอริสีดำลงบนไหล่ ผูกสายคาดเอวสีขาว แล้วจัดตำแหน่งคอเสื้อให้เข้าที่
ผมยาวสยายทาบอยู่บนชุดสีดำ ตัดกันชัดเจนระหว่างขาวกับดำ พอมองกระจกแล้วก็ได้อารมณ์อยู่เหมือนกัน แค่ผมของฉันเป็นผมตรงยาวสีดำ ไม่ใช่ทรงแบบลูเคีย เลยเหมือนต้นฉบับน้อยไปหน่อย
ดูเวลาอีกที เจ็ดโมงห้าสิบนาที
ฉันจัดหน้าม้าอยู่หน้ากระจก พอแน่ใจว่าไม่มีปัญหาอะไรแล้วก็สะพายเป้ลงไปข้างล่าง
หวังหมิงเลี่ยงรออยู่ตรงหน้าทางเข้าอพาร์ตเมนต์แล้ว
เขาสวมชุดยมทูตเหมือนกัน นั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์คาวาซากิสีดำอยู่ หมวกกันน็อกสีดำวางอยู่บนแฮนด์ เขาก้มหน้าดูโทรศัพท์
พอได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็เงยหน้าขึ้น สายตาหยุดอยู่ที่ฉันชั่วครู่ แล้วกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้า
“ขึ้นรถสิ” เขายื่นหมวกกันน็อกสีดำบนแฮนด์มาให้
ฉันรับหมวกมา มองมอเตอร์ไซค์แล้วมองเขา “จะขี่คันนี้ไปเหรอ?”