บนแผงกระเป๋าตรงกลางหน้าจอแสงปลดล็อกแล้ว เธอกดเข้าไปดูทันที
รวมทั้งหมดสิบช่อง มีเพียงกล่องไอเทมพื้นฐานกล่องเดียว
[กล่องไอเทมพื้นฐานถูกเปิดแล้ว ผู้เล่นได้รับ น้ำแร่×1 ขนมปังแห้งดำกรัง×1 ขวานเหล็กเก่าๆ×1]
ไอเทมน้อยจนน่าใจหาย ขวดน้ำแร่นั่นก็ห้าร้อยมิลลิลิตรปกติ ขนมปังแห้งกำไว้ในมือยังรู้สึกแข็งกรัง กัดไปทีเดียวคงต้องร่วงฟัน
มีเพียงขวานเหล็กเก่าๆ นั่นแหละที่พอใช้งานได้ ตัวขวานขึ้นสนิมเป็นจุดๆ แต่ใบยังค่อนข้างคม พอจะฟันกิ่งไม้และกันตัวได้
ปิดหน้าจอแสง ซินอี้มองไปที่กล่องสมบัติลวดลายทองซึ่งยังไม่ได้เปิด แล้วลูบสร้อยคอรูปดาวบนหน้าอกโดยไม่รู้ตัว นี่คือของขวัญวันเกิดที่แม่ให้ตอนเธอโตเป็นผู้ใหญ่ ในจี้ฝังเพชรสีน้ำเงินเม็ดเล็กๆ เอาไว้ ตอนให้แม่บอกว่า “เอาดาวที่สวยที่สุดส่งให้เธอ”
พ่อแม่ของเธอเป็นบุคลากรทางการแพทย์ทั้งคู่ ฤดูใบไม้ผลิของหกปีก่อนที่โรคระบาดใหญ่ระเบิดขึ้น ตอนนั้นเธอเพิ่งอายุสิบแปด คลานอยู่ที่ประตูทางเข้า ดูพ่อแม่สวมชุดป้องกันหนาๆ แม่ยังยิ้มๆ ขยี้ผมเธอเบาๆ “รอพวกเรากลับมาก่อน จะชดเชยวันเกิดให้”
หลังจากวันนั้น เธอเฝ้าบ้านที่ว่างเปล่า วันๆ คอยจ้องมือถือรอวิดีโอคอล