เมื่อเห็นว่าพวกมันค่อย ๆ วางใจลง ซินอี้จึงค่อย ๆ ยื่นปลายนิ้วออกไป ลอยอยู่เหนือผิวน้ำ ปลาเงินตัวหนึ่งสะบัดหางอย่างแรง กระโดดขึ้นจากน้ำเฉียดผ่านปลายนิ้วของเธอ
สัมผัสเย็นเฉียบและลื่นจับต้องได้เพียงชั่วพริบตา มันงับเอาเหยื่อปลาที่ติดอยู่ตามซอกนิ้ว แล้วก็ร่อนลงกลับสู่ผืนน้ำอย่างเบามือ
ในวินาทีที่ปลาตัวน้อยแตะปลายนิ้วของเธอ ข้อความคุ้นตาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าซินอี้
[ปลาเงาเดือน: รูปร่างเพรียวบางเฉียบคม ใต้แสงจันทร์เกล็ดจะแข็งตัวราวกับใบมีด มันสามารถรวมพลังแสงจันทร์สร้างใบมีดน้ำขนาดเล็กได้ ถึงแม้ตัวจะเล็ก แต่ด้วยความเร็วและการเสริมพลังจากแสงจันทร์ ก็สามารถฉีกศัตรูที่ตัวใหญ่กว่าตัวมันหลายเท่าได้]
เป็นแบบนี้นี่เอง สัตว์บางชนิดต้องสัมผัสถึงจะเรียกข้อความขึ้นมาได้ ไม่คิดว่าเจ้าปลาเงินตัวน้อยจะมีอานุภาพไม่เบาเลย
[ข้อแนะนำ: เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน โปรดผู้เล่นรีบกลับที่พักพิง]
เงาร่างสีเทาอมขาวปรากฏขึ้นทีละตัวจากป่าทึบที่อยู่ไกลออกไป ซินอี้ขยับความคิด เรียกคืนจันทร์ลอยเดียวดายออกมา
การฝึกซ้อมจะไปได้สู้การลงสนามจริงได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นตรงหน้าก็มีคู่ซ้อมพร้อมใช้อยู่แล้ว
ข้อมือพลิกเบา ๆ แสงคมมีดของคืนจันทร์ลอยเดียวดายก็พุ่งฟันใส่ร่างนกเค้าแมวแห่งป่าลึกที่อยู่ใกล้ที่สุดราวกับพระจันทร์เสี้ยว
เสียง “ปัง” ดังขึ้น ร่างของปีศาจระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
แต่ทว่าการกระทำของซินอี้ครั้งนี้ดูเหมือนจะทำให้ฝูงมันเดือดดาลไปทั้งกลุ่ม นกเค้าแมวแห่งป่าลึกทีละตัวเดินออกมาจากป่าทึบ แต่กลับถูกกั้นไว้ข้างนอกด้วยม่านพลังของที่พักพิง ประกอบกับติดช่วงคุ้มครองมือใหม่ที่ไม่อาจออกมาทำลายล้างได้เอง นี่จึงเป็นความสะดวกสบายอย่างยิ่งยวดสำหรับซินอี้