หญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้น ทั้งตัวเปื้อนโคลน เสียงแหลมสูงและเกรี้ยวกราด “เธอฆ่าเพื่อนร่วมทีมของฉัน! ฆ่าคนไปตั้งมากมายขนาดนี้ กลางคืนยังหลับลงอีกเหรอ? เธอมันสัตว์ประหลาด! ฆาตกร! ฆ่าคนเพื่อแบบแปลนแผ่นเดียว กลางคืนไม่ฝันร้ายบ้างหรือไง—”
“วิดีโอที่พวกเธอจัดฉากขึ้นมาเอง” ซินอี้ตัดบทคำหลอกตัวเองของอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “สนุกไหม?”
หญิงวัยกลางคนเหลือบมองมือถือที่วางไว้ตรงมุมห้องอย่างกระวนกระวาย จำนวนผู้ชมออนไลน์ตรงมุมขวาบนของหน้าจอกำลังพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว จากหลักพันเป็นหนึ่งหมื่น แล้วก็สองหมื่น
เธอกลืนน้ำลาย “ฉันไม่เข้าใจว่าเธอพูดอะไร เธออยากฆ่าคนก็ฆ่าไปสิ อย่าหาข้ออ้าง—”
ซินอี้ไม่รอให้เธอพูดจบ จันทร์เงินกรีดลงบนไหล่ของอีกฝ่ายเป็นแผลหนึ่ง ไม่ลึกมาก แต่เลือดก็ไหลทะลักออกมาทันที หญิงวัยกลางคนสูดปากด้วยความเจ็บปวด ร่างกายหดเกร็งขึ้นฉับพลัน
ซินอี้โน้มตัวลงมองเธอ เอ่ยเนิบช้า “ฉันเคยเห็นเสือดาวที่ถูกกัดจนคอขาด หลังหลอดลมถูกกัดทะลุ เลือดจะไหลเข้าปอด แล้วค่อย ๆ ขาดอากาศตาย”
เธอใช้สันคมของจันทร์เงินแตะไล้ลำคอหญิงวัยกลางคนเบา ๆ แสงเย็นเยียบเคลื่อนผ่านผิวหนังอย่างช้า ๆ “เธอว่า คอเสือดาวแข็งกว่า หรือคอเธอแข็งกว่า?”
ริมฝีปากของหญิงวัยกลางคนเริ่มสั่น ความเย็นเยียบตรงลำคอกระตุ้นประสาทของเธอไม่หยุด “มะ...ไม่ใช่ความผิดฉันจริง ๆ! ฉันแค่ไม่ค่อยยอมใจ คนที่วางแผนเรื่องทั้งหมดคือผู้เล่น 1212! เขาบอกว่าถ้าเธอถูกผู้เล่นทุกคนรังเกียจ โอกาสที่การ์ดปล้นชิงของเขาจะสำเร็จก็ยิ่งสูง ทั้งหมดเป็นความคิดของเขา! เป็นเขาคนเดียว—”