ผลักประตูโพรงไม้ออก ซินอี้ต้องตะลึง
ในชั่วข้ามคืน ป่านิทานเหมือนถูกใครสักคนร่ายเวทขยายอาณาจักร ขนาดอากาศยังลอยไปด้วยกลิ่นหอมสดชื่นของหญ้าและไม้
เห็ดสีสันสดใสลูกจิ๋วที่เคยอยู่ข้างโพรงไม้ ตอนนี้พองโตขึ้นสองสามเท่าไม่น้อย
ร่มเห็ดกางออกเหมือนบ้านทรงกลมหลังเล็ก ๆ ก้านเห็ดยังมีหยาดน้ำค้างใส ๆ ห้อยอยู่ พอแตะเบา ๆ ก็ร่วงหล่นลงมาดัง “ติ๊งต๊อง” ใสกังวาน
เสียงปีกกระพือลอยมาจากด้านบน เธอเงยหน้ามอง นกตัวหนึ่งซึ่งปีกกว้างถึงสองสามเมตรกำลังบินเฉียดต่ำผ่านไป
ขนนกเป็นสีฟ้าชมพูไล่เฉด หางยาวรี่เหมือนพัดผ้าไหมเรืองแสง พอบินผ่านยอดไม้ก็สะบัดเศษแสงดาวร่วงลงมา ส่องประกายแวบหนึ่งในแสงเช้า ก่อนจะบินไปร่อนลงบนต้นไม้แห่งชีวิตอย่างมั่นคง
ตั้งแต่เธอเลือกโพรงต้นไม้แห่งชีวิตเป็นที่พักพิง สิ่งมีชีวิตจากภายนอกทุกชนิดจะถูกม่านพลังกั้นไว้
นกสวยงามบินโฉบมาท่าทางงดงามโดยไม่หยุดนิ่งแม้เสี้ยววินาที แสดงว่ามันเป็นชาวถิ่นที่บินกลับจากข้างนอกหรือ? หรือว่าถูกระบบซ่อนไว้เป็นพิเศษ แท้จริงมันอยู่ตรงนั้นมาตลอด เพียงแต่ซินอี้มองไม่เห็น
เหตุผลที่ระบบทยอยปล่อยทรัพยากรออกมามีไม่เกินสองข้อ หนึ่งคือปริมาณข้อมูลใหญ่เกินไป ระบบต้องโหลด ตอนที่เธอถูกดึงเข้าก่อนเข้าสู่เกม ประโยคสุดท้ายที่ได้ยินก็คือ “กำลังโหลดเกม”
สองคือทรัพยากรบางอย่างเกินความสามารถของผู้เล่นมือใหม่ พอปล่อยออกมาจะคุกคามชีวิตผู้เล่นทันที เกมไม่อยากให้ผู้เล่นตายเร็วเกินไป จุดนี้มีช่วงคุ้มครองมือใหม่เป็นเครื่องพิสูจน์ที่ดีที่สุด