ซินอี้ใช้สองนิ้วคีบ “หนู” ที่เปื้อนน้ำลายของจิวจี่จนชุ่มขึ้นมา ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ
นี่มันหนูที่ไหนกัน ชัด ๆ เลยว่าเป็นปีศาจวายุฉบับจิ๋ว
[ลูกปีศาจวายุ: ปีศาจวายุมีชีวิตอยู่ได้สองครั้ง หลังตายครั้งแรกจะกลับคืนสู่ร่างลูกอ่อนและเติบโตใหม่อีกครั้ง]
[แจ้งเตือนจากระบบ: ลูกปีศาจพายุตัวนี้สามารถรับมาเลี้ยงได้ เมื่อค่าความชอบใจถึง 80 และเข้าสู่ช่วงโตเต็มวัยแล้ว จะคายทรัพยากรหายากแบบสุ่มออกมาทุกวัน]
ความประหลาดใจครั้งใหญ่ถาโถมเข้ามา ซินอี้อุ้มจิวจี่แล้วหมุนไปรอบ ๆ อย่างบ้าคลั่ง
“อ๊าาา ดีใจจัง จิวจี่ จิวจี่ หนูเป็นเด็กดีของแม่จริง ๆ อ๊าาา ขอหอมให้ตายไปเลย ทำไมเก่งขนาดนี้เนี่ย!”
หลังจากหอมฟัดกอดและชูขึ้นสูงอยู่พักใหญ่ ซินอี้ก็หันหลังจากไปเหมือนผู้ชายเจ้าชู้ ทิ้งจิวจี่ที่ยืนอึ้งตาค้าง ขนชี้โด่เด่ ปล่อยตัวปลิวไปตามสายลมไว้เบื้องหลัง
ครู่ใหญ่ต่อมา จิวจี่ก็ยกอุ้งเท้าขึ้นปิดหน้า หางฟูฟ่องกระดิกขึ้นลง
ซินอี้พาลูกปีศาจวายุไปพักไว้ในลำธารสี่สีชั่วคราว แล้วให้ไก่ไก่คอยดูแลมัน
ไก่ไก่ยืดอกเชิดหน้า ชูปีกข้างหนึ่งขึ้นทำความเคารพซินอี้ “รับทราบ! รับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ”
เอ๊ะ ไม่รู้ว่ากาน้ำชากุหลาบสอนอะไรให้ไก่ไก่ทุกวันบ้างนะ
ปีศาจวายุมองซินอี้ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แล้วเริ่มสั่นงันงก ก่อนจะวูบไปหลบใต้ปีกของไก่ไก่
ใครจะเข้าใจเงามืดในใจของมันตอนนี้ได้บ้าง
ผู้หญิงโหดเหี้ยมคนนี้กับเจ้าจิวจี่อะไรนั่นก็เหมือนกัน คนหนึ่งถือดาบใหญ่ไล่ฟันมัน อีกตัวก็วิ่งวนไล่จับมันเหมือนแมวจับหนู ทำเอามันเปื้อนน้ำลายไปทั้งตัว ทั้งที่มันเป็นบอสฤดูฝนชื่อกระฉ่อนแท้ ๆ!!!