ซินอี้เงยหน้าขึ้น สบเข้ากับดวงตากลมโตคู่หนึ่ง อีกฝ่ายส่งเสียง “แกร็ก——”
ซินอี้ “......”
[บอสแห่งทุ่งกก: ราชาห่านโง่เขลา
โจมตี: 17
ป้องกัน: 28
ความเร็ว: 13
ระดับอันตราย: ปานกลาง
คำเตือน! กำลังจะเผชิญหน้ากับบอสแห่งทุ่งกก ราชาห่านโง่เขลา พลังป้องกันสูง อย่าได้เข้าไปยุ่งวุ่นวายเด็ดขาด!]
เธอผุดลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งสุดชีวิต ห่านตัวนี้ตัวใหญ่กว่าตัวก่อนๆ หลายเท่า ซินอี้ยืนขึ้นแล้วยังสูงไม่ถึงครึ่งหัวของมัน นี่มันราชาห่านในตำนานหรือไง? ไม่รอช้ารีบหนีตอนนี้แหละ
ซินอี้วิ่งนำหน้า ราชาห่านยืดคอไล่ตามหลังมา
เร่งความเร็วขึ้นจังหวะหนึ่ง ซินอี้ถูกราชาห่านงับชายกางเกงไว้ เธอสะดุดล้มคว่ำหน้าลงกับพื้น หน้าอกกระแทกจนเจ็บแปลบ หายใจแทบไม่ทัน
เธอไม่ทันสนใจความเจ็บ รีบชักกล่องกับดักหนามเถาที่เพิ่งหยิบออกมาเหวี่ยงไปข้างหลัง
กล่องตกลงพื้นแล้ว “ผัวะ” เปิดออก เถาหนามละเอียดระเบิดขึ้นจากดินในพริบตา ทอเป็นตาข่ายหนามเถาพันเกี่ยวบนพื้น ฉับพลันก็รัดราชาห่านไว้แน่นกลางวง
ราชาห่านโกรธจนตาแดงก่ำ ยืดคอยาวออกไป ส่งเสียงคำราม “แกร็กๆ” กึกก้องใส่ซินอี้ ปีกใหญ่ฟาดพื้นอย่างบ้าคลั่ง กระเด็นไปด้วยดินและเศษหญ้า แต่อย่างไรก็สะบัดหนามเถาที่รัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ไม่ออก
ซินอี้หมอบอยู่บนพื้นหายใจหอบอยู่นาน กว่าจะประคองตัวลุกขึ้นได้อย่างอกสั่นขวัญแขวน หันกลับมามองราชาห่านที่ถูกขังไว้หน้านี้บึ้งตึงจนน่าสมเพช แล้วก็โล่งอกตบหน้าอกตัวเองเบาๆ
“แกดุร้ายอีกนะสิ... คราวนี้วิ่งไม่ไหวแล้วล่ะสิ?” เธอพูดพร้อมกับหายใจหอบถี่ๆ แล้วค่อยๆ เดินเข้าไป อยากจะใช้ขวานจัดการมันให้สิ้นเรื่อง