ชายหนุ่มตรงหน้ารูปกายสูงส่งตรงดิ่ง ผมสีหมึกยาวเกล้าขึ้นเป็นส่วนใหญ่ ที่เหลือสยายลง ปักด้วยมงกุฎผมทองหยกและปิ่นหยกคาดขวาง เขามีคิ้วดวงตาลุ่มลึกอ่อนโยน ทว่าน่าเย็นชาห่างเหิน สายตาที่มองมาก็สงบนิ่งราวกับมองดอกไม้หญ้าริมทาง
เขาใส่ชุดยาวสีขาวนวลคอไขว้แขนกว้าง ชุดยาวทบเก็บ ชุดคลุมนอกสีดำสนิทแขนกว้าง เสื้อผ้าปักด้ายทองอย่างประณีต ดูภายนอกเรียบง่าย แต่จากผืนผ้าเห็นได้ชัดว่าล้ำค่าเกินคาด ฝีมือปักและเนื้อผ้าพิเศษเช่นนี้ คงมีเพียงเชื้อพระวงศ์เท่านั้นที่สวมใส่ได้
ทว่าสิ่งเหล่านี้มิใช่สิ่งที่เซียวซือเยวี่ยนสนใจ สายตาของนางจดจ่ออยู่ที่ใบหน้านั้นแทบทั้งสิ้น ใบหน้าของผู้นี้เรียกได้ว่าไร้ที่ติ พิจารณาแต่ละส่วนก็งดงาม ประกอบเข้าด้วยกันแล้วช่างน่าหลงใหลยิ่งนัก ยิ่งรวมกับบุคลิกสูงส่งเกินเอื้อม ราวกับเทพเซียนบนสวรรค์กำลังมองดูมนุษย์สามัญอย่างเย่อหยิ่งเย็นชา
หากเปรียบฉินจู๋เจวี๋ยเป็นดวงจันทร์บนฟ้าที่ต้องติดอยู่ในโลกมนุษย์ ผู้นี้ก็คือเทพเซียนที่ถูกบีบบังคับให้ลงมายังโลก มิอาจรู้ว่าเมื่อใดจะโบยบินกลับขึ้นฟ้าไป
ชายหนุ่มตรงหน้าหันหลังเดินจากไปราวกับไม่ได้เห็นการทะเลาะกันตรงนี้
[ระบบ ข้อมูลของเขาเล่า?]
[กู้หยานซิ่ว อายุ 23 ปี ท่านชายน้อยแห่งจวนผิงอ๋อง ส่วนสูง 191 ซม. น้ำหนัก 85 กก. สติปัญญา 95 ร่างกาย 90 หน้าตา 96 ขนาด 24L คะแนนรวม 95.]
[จวนผิงอ๋อง... คือผิงอ๋องที่เคยมีหวังขึ้นครองบัลลังก์แต่กลับตกม้าจนพิการ พลาดบัลลังก์ไปอย่างน่าเสียดายงั้นหรือ?]