เซียวซือเยวี่ยนเลิกคิ้ว ใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดปลายจมูก พูดอย่างสงบว่า “ท่านพี่ ข้าจะอาบน้ำ ท่านพักผ่อนก่อนเถิด!”
เหออี้จือเดินเข้ามา ยื่นมือจะดึงเซียวซือเยวี่ยน แต่นางกลับหลบการสัมผัสของเขา
“ท่านพี่ ฟ้ามืดมากแล้ว อาการป่วยของท่านยังต้องดูแลรักษา อย่ามายืนตากอยู่ตรงนี้เลย ท่านกลับไปพักผ่อนในห้องก่อนเถิด ข้าไปอาบน้ำ”
เซียวซือเยวี่ยนพูดจบ ก็เดินเลี่ยงผ่านข้างกายเหออี้จือไป
นางเดินผ่านคนรับใช้หลายคน ก็ถามถึงจื่อซูกับจื่อหลิง เมื่อรู้ว่าทั้งสองกลับมาแล้ว ก็ให้คนรับใช้ไปตามตัวมา
จื่อซูกับจื่อหลิงพลัดหลงกับเซียวซือเยวี่ยน ตามหานางทุกที่ก็ไม่พบ กำลังจะกลับจวนเซียวเพื่อเรียกคนมาหา กลับเห็นเหอซื่ออวี่กับนางขึ้นเรือสำราญด้วยกัน
ทั้งสองเห็นว่านางไม่เป็นอะไร อีกทั้งยังมีเหอซื่ออวี่อยู่เป็นเพื่อน จึงกลับจวนก่อนล่วงหน้า
ก่อนกลับมา ทั้งสองยังซื้อโคมไฟดอกไม้ตามที่ฮูหยินเตือนไว้ ส่งไปให้คนที่เรือนข้าง
คนผู้นั้นได้รับโคมไฟดอกไม้ เมื่อรู้ว่าเป็นฮูหยินส่งมา ก็เอาโคมไปแขวนไว้ที่ขอบหน้าต่าง นั่งอยู่หน้าเตียงมองโคมเพ้อเจ้อ ราวกับคนโง่
จื่อซูกับจื่อหลิงรีบร้อนมาถึง พอรู้ว่าเซียวซือเยวี่ยนจะอาบน้ำ ก็จัดห้องอาบน้ำที่เรือนข้างให้เซียวซือเยวี่ยนใช้ทันที
ปกติเซียวซือเยวี่ยนอาบน้ำหลังฉากกั้นในห้องนอน แต่วันนี้เหออี้จืออยู่ที่ห้องนอน นางจึงให้จื่อซูกับจื่อหลิงเปลี่ยนที่อาบน้ำไปที่เรือนข้าง
ข้ามกำแพงนั้นไป ก็คือห้องที่อันเยวี่ยพักรักษาตัวอยู่