กลางทะเลสาบ เซียวซือเยวี่ยนนั่งอยู่บนเรือดอกไม้ นิ้วเรียวเด็ดเล่นกับดอกไม้นานาพันธ์ที่สดชื่น เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็พบว่าตำแหน่งนี้ช่างเลือกมาอย่างตั้งใจจริง
วันนี้เป็นงานโคม ซึ่งเป็นวันที่หนุ่มสาวได้สารภาพรักต่อกัน ดังนั้นบนทะเลสาบแห่งนี้จึงมีเรือดอกไม้มากมาย
หนุ่มสาวพบปะกันบนเรือดอกไม้ พายเรือท่องไปทั่วทั้งทะเลสาบ บางครั้งยังได้ชมการแสดงนานาบนเรือสำราญริมฝั่งอีกด้วย
บนเรือดอกไม้ขนาดใหญ่เหล่านั้น ยังมีสาวงามชั้นเยี่ยมจากซ่องโสเภณีที่เหล่าขุนนางผู้ใหญ่เช่าตัวมาร่ายรำขับร้อง ครึกครื้นสำราญใจ
เหอซื่ออวี่พายเรือดอกไม้ไปยังที่ค่อนข้างสงบเงียบ แล้วนั่งเคียงข้างนางที่หัวเรือ มองโคมไฟบนฟากฟ้า
คืนนี้ไร้ซึ่งหมู่ดาว แต่โคมไฟบนท้องฟ้าหนาแน่นยิ่งกว่าดวงดาวเสียอีก
เหอซื่ออวี่จับมือเซียวซือเยวี่ยนไว้ ซบลงบนไหล่ของนาง พลางเอ่ยขึ้นว่า "พี่หญิง ในที่สุดก็ได้อยู่ด้วยกันสองคนเสียที พี่หญิงชอบเรือดอกไม้ลำนี้หรือไม่?"
"เจ้าจัดเตรียมเองรึ? ไปหาดอกไม้มีชื่อที่เบ่งบานเช่นนี้มาจากไหนนัก?"
"พี่หญิงให้เงินข้ามามากมาย ตราบใดที่มีเงิน เรื่องเพียงเท่านี้ก็ยังพอทำได้ ถึงแม้สิ่งที่ข้าทำขึ้นทั้งหมดจะใช้เงินของพี่หญิง แต่ความตั้งใจนี้เป็นของข้า นี่เป็นสิ่งเดียวที่ข้าพอจะมอบให้พี่หญิงได้ พี่หญิงชอบที่นี่หรือไม่ เรือดอกไม้ลำนี้เป็นเรือที่งดงามที่สุดในคืนนี้หรือไม่?"
"งดงามจริง ๆ" เซียวซือเยวี่ยนลูบผมของเขา "แต่ข้าไม่ชอบท่านี้ อึดอัดอยู่เล็กน้อย เจ้าขยับหน่อยสิ"