แม้เธอจะไม่พูดออกมา แต่ความหมายในคำพูดของเธอก็ชี้ชัดว่าผีสาวสมควรตายแล้ว
ผีสาวที่ตายโดยไม่มีโทษถึงแก่ชีวิตจริง ๆ โกรธจัดจนไอผีแลบลามไปทั่วร่างทันที
“ฉันแค่เดินผ่านไปเฉย ๆ!”
เธอป่วยเป็นโรคหืด จึงไม่เคยเข้าไปแออัดในที่ที่มีคนหนาแน่น
วันนั้นเป็นเพราะมีคนกระโดดตึก เสียงอื้อฉาวทำให้คนมารุมกันเยอะ เธอถูกล้อมจนออกไปไม่ได้เลย
กลัวคนเยอะจะหายใจไม่ทัน ยังหยิบยาออกมาเตรียมพร้อมล่วงหน้า
ผลปรากฏว่า เศษหินก้อนหนึ่งร่วงลงมา เฉียดเธอไปแทบเป็นแทบ
ความตกใจทำให้โรคกำเริบ ตอนฝูงชนแตกฮือวิ่งหนี ใครบางคนยังเตะยาในมือของเธอหายไปเลยไม่รู้ตกไปไหน
ถ้าส่งโรงพยาบาลทันก็ไม่น่ามีอะไรเกินไป
แต่วันนั้นดันเป็นเพราะเธอกระโดดตึก มีคนไลฟ์สดอยู่บนโซเชียล คนแถวนั้นเลยพากันวิ่งมาดูความครึกครื้น รถที่จอดข้างทางกับฝูงคนกีดขวางทางรถพยาบาลเสียหมด
ตอนที่ส่งตัวเธอออกไปได้ ก็ใกล้ครึ่งชั่วโมงแล้ว โรคหืดกระตุ้นภาวะแทรกซ้อนอื่น เธอสิ้นใจกลางทาง
เธอตายแล้ว
แท้จริงก็ไม่มีทางโทษใครได้
โทษได้แต่ร่างกายตัวเองที่อ่อนแอมาแต่เกิด
แต่ใครจะไปคิดว่า คนคนนี้ไม่ได้ตั้งใจจะตายจริง เธอแค่แสดงละคร
แสดงละครทั้งหมดนี่เพียงเพื่อกระเป๋าแบรนด์ราคาหกหมื่นบาท
ยังไม่พอ หลังจากนั้นเธอยังแสดงออกซ้ำ ๆ ว่าตัวเองอยากฆ่าตัวตาย
เพราะเส้นกรรมโยงใย คำพวกนั้นจะลอยเข้าหูเธอเป็นคนแรกทุกครั้ง
เธอตั้งใจอยากมีชีวิตอยู่ แต่กลับตายโดยไม่ได้ตั้งใจ ส่วนเธอคนนั้น ยังมีลมหายใจอยู่ กลับเอาการฆ่าตัวตายมาทำเป็นเครื่องมือดึงยอดวิว
