ในขณะที่อยู่ในหมอกหนาทึบ เด็กหลายคนสัมผัสได้ชัดเจนว่าข้างในนั้นเป็นเวลากลางคืน
แต่เมื่อคนกลุ่มหนึ่งพาวิญญาณภูเขาตัวหนึ่งเดินออกมาจากเส้นทางที่แหวกหมอกออกมา กลับต้องเจอกับแสงอาทิตย์ที่แผดจ้าบนหัว
เด็กๆ ยังไม่ทันได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ได้ยินเสียงโดรนจากข้างบน และเสียงคนตะโกนขึ้นว่า
“เจอแล้ว! เจอเด็กทั้งหลายแล้ว!”
“รีบบอกคนอื่น ว่าเจอเด็กทั้งห้าคนแล้ว... อ้าว ผิด! ดูเหมือนจะมีเพิ่มอีกคน!”
คนที่เกินมาก็คือวิญญาณภูเขานั่นเอง
เพราะไออัปมงคลเต็มร่างผี วิญญาณภูเขาจึงมีร่างเป็นรูปธรรมขึ้นมาทันที ถึงแม้จะไม่ได้อยู่ในหมอก คนรอบข้างก็มองเห็นรูปร่างของมันได้ชัดเจน
ตอนนี้มันดูเหมือนเด็กป่าที่โตมาในภูเขา รูปร่างประมาณเจ็ดแปดขวบ แขนขายาว ใส่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง
ผมยาวสยายเป็นช่อๆ ดูสกปรก
แต่ไม่มีใครสงสัยว่ามันไม่ใช่มนุษย์
คิดแต่ว่ายังมีเด็กหายไปอีก ตำรวจและทีมกู้ภัยจึงพาเด็กๆ กลับมาอย่างรวดเร็ว
หนานจือจือที่วางแผนจะใช้วิธีการขู่ให้ลู่เสวี่ยถงสารภาพทุกอย่าง จู่ๆ ก็ได้ยินข่าวว่าเด็กๆ ถูกหาเจอแล้ว ตอนนี้จะไปสนใจลู่เสวี่ยถงได้ที่ไหน
รีบไปที่ปากหมู่บ้านพร้อมกับหนานจิ่งเหยียนและหนานจิ่งเฉิน ก็เห็นอาซุ่ยน้อยกับอีกสี่คน และว่านเจียวเจียวที่ทีมกู้ภัยหามมา
แขกคนอื่นๆ และผู้ปกครองเด็กก็รีบมาถึง หลายคนตรวจร่างกายเด็กๆ รอบตัวอย่างละเอียด
แต่กลับพบว่า เด็กๆ ที่หายไปนานกว่าสิบชั่วโมง ไม่ได้สกปรกมอมแมมอย่างที่คิด แถมยังสภาพดีกันหมดยกเว้นว่านเจียวเจียว?