เผินๆ เหมือนพื้นดินถูกลากฉีกออกเป็นสามแนว
พื้นดินพับคว่ำขึ้น เผยให้เห็นก้อนนู้นใต้ดินที่ดำมืดสนิท
สิ่งสีดำที่คล้ายไอผีเหล่านั้น ภายใต้อีกกรงเล็บหนึ่งของเจ้ายมบาลก็ระเบิดออกมาเหมือนลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม พุ่งทะลักออกมาเป็นไอผีสีดำอย่างรวดเร็ว
อาซุ่ยรู้สึกว่าพื้นใต้เท้าสั่นเล็กน้อย ราวกับตัวบ้านกำลังครางร้องทุกข์ แล้วมองเห็นไอผีที่พุ่งกระจายไปทุกทางตรงหน้า เธอจึงขยับตัวหลบอย่างไม่รีบไม่ร้อน
เธอไม่กลัวสิ่งเหล่านี้ แต่ฝั่งจวงฉินฉินกับคนอื่น ๆ ข้างหลังชัดว่ารับไม่ไหว
ทุกคนจึงได้แต่สะดุ้งตามหลบหลีก ส่วนกงเฉิงหมิงนั้น พึ่งถูกอาซุ่ยยัดคราดเหล็กเข้ามือแบบไม่ทันตั้งตัว ตอนนี้เห็นไอผีดำพุ่งระเบิดวุ่นวาย เขาจึงยกคราดเหล็กฟันปัดไอผีที่เกือบชนเข้าที่หน้าทันที
ยังไงซะมันก็ของผีหน้าม้า ต่อกรกับไอผีได้จริง
กงเฉิงหมิงค้นพบจุดนี้ก็ตาสว่างวาบ จัดการยืนเข้าหน้าจวงฉินฉินกับคนอื่น ๆ สะบัดคราดเหล็กปัดป้องไอผีที่พุ่งระเบิดวนเวียน
อาซุ่ยเหลือบเห็นเข้ามาในสายตา คิ้วเรียวเลิกเล็กน้อย
ก็ยังไงวะ ไม่โง่
งั้นเธอจะเป็นคนตัดสินใจให้ ของชิ้นนี้ให้เป็นของเขาก็แล้วกัน
ส่วนผีหน้าม้าที่ชื่อหม่าลิ่วจะมีปากคัดค้าน? นั่นมันเกี่ยวอะไรกับหนานซุ่ยซุ่ยเธอ~
ไม่ปล่อยให้ไอผีระเบิดวุ่นวายต่อไป อาซุ่ยรีบผูกลายมืออาคมอีกครั้ง
จากนั้นก็เห็นโซ่แสงวิญญาณที่ล้อมรอบอยู่รอบ ๆ เคลื่อนไหวขึ้นมาอีกครั้ง ไหนเลยจะยังเหมือนเมื่อครู่ที่แรงหมดสิ้นเชิง มันพุ่งตรงเข้าหาก้อนนูนที่แตกกระจัดกระจายที่ถูกเจ้ายมบาลกดไว้ แล้วใช้เวลาแค่ไม่กี่จังหวะก็รัดมันไว้แน่นหนา