ก้อนโคลนดำตัวเล็กดีใจจนบิดตัวกระจับระรัว
แต่ไม่ว่ามันจะบิดตัวแค่ไหน ห่วงโซ่แสงวิญญาณในมือจวงฉินฉินก็ยังรัดมันไว้แน่นหนาเสมอ
หน้ากากของชายหน้ากากผีที่ถูกเผาไปแล้วได้ฟื้นคืนสภาพเดิมเรียบร้อย เขามอง “ซากปรักหักพัง” ตรงหน้า ชัดว่าก็ไม่คิดว่าหนานจือซุ่ยอายุน้อยขนาดนี้จะลงมือเกินขอบเขตขนาดนี้
ที่สำคัญกว่านั้น คือตราอาคมที่ก่อนหน้านี้เขามองจากไกล ๆ เห็นมันก่อตัวขึ้นจากวงน้ำวนสีดำเหนือหลังคาเรือน
พลังแบบนั้น เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต
ดวงตนี่หลุมดำใต้หน้ากากผีมีความโลภแล่นพล่านขึ้นมา แต่แค่ชั่วอึดใจ เขาก็กดมันลงจนหาย
พลังนั้นดีอยู่หรอก แต่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ
“เจ้ายมบาลผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบัน กับ... หัวหน้าน้อยแห่งสำนักความมั่นคง ทั้งสองท่านเสด็จมาถึง เขาปอจงรู้สึกเป็นเกียรติยิ่ง”
เมื่อชายหน้ากากผีเอ่ยขึ้น ฝ่ายจวงฉินฉินและดวงวิญญาณอีกไม่กี่ดวงที่อยู่ในที่นั้นก็ยังไม่ทันตื่นตัว
เจ้ายมบาลผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบัน กับหัวหน้าน้อยแห่งสำนักความมั่นคงอะไรนะ?
ยมบาลพวกเขารู้จักนี่ แมวดำของอาจารย์สวรรค์น้อยไม่ใช่ชื่อเจ้ายมบาลเหรอ?
ส่วนผู้อำนวยการสำนักความมั่นคง ไม่ใช่ว่าอาจารย์สวรรค์น้อยเป็นแค่บุคลากรนอกงบประมาณของสำนักความมั่นคงกันเหรอ?
ยิ่งเธอเป็นแค่นักเรียนมัธยมต้น ยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ จะมองยังไงก็ไม่น่าจะมีส่วนเกี่ยวกับหัวหน้าน้อยสำนักความมั่นคงได้
ขณะที่ทุกคนยังงงงวย กลับเห็นแมวดำข้าง ๆ หนานจือซุ่ยที่ยืนอยู่หน้าสุดก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว ทุกก้าวย่างของมัน ใต้ฝ่าเท้ากลับพันธนะไอผีรอบกาย