อาซุ่ยน้อยหรี่ตามอง เตรียมจะขยับตัว ก็เห็นด้านหลังของว่านเจียวเจียวมีคนอีกหลายคนพุ่งออกมาอย่างกะทันหัน
เป็นพวกหวงเติงเติงนั่นเอง
พวกเขายื่นมือออกมา พยายามจะดึงว่านเจียวเจียวกลับไปจากตัวอาซุ่ยน้อย
ถึงตัวจะเล็ก แต่ก็รู้ว่าซุ่ยซุ่ยกำลังทำเรื่องที่ยิ่งใหญ่
เวลาคนอื่นกำลังทำเรื่องสำคัญ เด็กเล็ก ๆ ไม่ควรไปรบกวน
ต่อให้มันเป็นแค่ความฝันก็ตาม
สุดท้าย กัวเสี่ยวซือก็ใช้ความแข็งแรงของร่างกายคว้าตัวว่านเจียวเจียวไว้ได้ก่อนที่เธอจะชนเข้ากับอาซุ่ยน้อย
พูดให้ถูกคือ คว้าผมของว่านเจียวเจียวไว้
อาจารย์เคยบอกว่า ต่อให้พวกเขาไม่มีเส้นผม แต่ก็ต้องเคารพผู้อื่น โดยเฉพาะผู้ชายห้ามดึงผมผู้หญิงเด็ดขาด
นั่นเป็นพฤติกรรมที่ไม่มีมารยาท
แต่กัวเสี่ยวซือตอนนี้ไม่สนใจเรื่องมีมารยาทหรือไม่ มีแต่ดึงผมว่านเจียวเจียวกลับมา
เขาจะปล่อยให้เธอไปขัดขวางซุ่ยซุ่ยร่ายเวทไม่ได้!
“อ๊าก!”
ว่านเจียวเจียวถูกเขาดึงจนเจ็บจริง ๆ เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ศีรษะถูกดึงให้หงายไปด้านหลัง แต่เท้ากลับไม่ขยับ
ในตอนที่กัวเสี่ยวซือกำลังจะกัดฟันออกแรงมากขึ้น อาซุ่ยน้อยที่ยังคงทำมือเป็นวิชามือ ยกขาข้างหนึ่งขึ้นถีบไปที่ท้องของว่านเจียวเจียวอย่างแรง
แค่เตะเบา ๆ แต่ว่านเจียวเจียวทั้งคนก็ปลิวออกไป
กัวเสี่ยวซือตกใจ รีบปล่อยมือโดยไม่ทันตั้งตัว ว่านเจียวเจียวที่ไร้แรงดึง ร่างน้อย ๆ ก็พุ่งตรงไปทางผีไม้ศพ
แล้วทั้งคนก็พุ่งชนเข้าไปในไออัปมงคลที่ผีไม้ศพแผ่ออกมา...
เด็ก ๆ หลายคนตกใจกันหมด โชคดีที่ร่างของว่านเจียวเจียวทะลุผ่านไออัปมงคลไป ร่วงลงไปในกอหญ้าด้านหลังอย่างจัง