สิ่งที่เฉินเฟิงพูดก็คือ “ความจริง” เช่นนั้นจริง
ที่พวกเขาลากซือเป่ยอันออกมาจากห้องเปลี่ยนชุด ก็เพราะรากปัญญาของเขา
แต่ไม่มีใครคาดคิดว่า วิธีดึงรากปัญญาที่ใช้กับดวงวิญญาณทั่วไป เมื่อใช้กับเขาแล้วจะเกิดปฏิกิริยารุนแรงขนาดนั้น
ตอนที่พวกเขากำลังจะบังคับดึงรากปัญญาของเขา หลังรากปัญญาที่เพิ่งผุดขึ้นมาของเขากลับพุ่งออกมาเป็นสิ่งที่มีสีทองคล้ายเลือด
สิ่งนั้นลามออกไปใต้เท้าอย่างรวดเร็ว แต่พอแตะต้องร่างของเขาก็กลับกลายเป็นอำพันแข็งกระด้าง
โชคดีที่พวกเขาทั้งสี่เห็นเลือดสีทองนั้นตั้งแต่แรก จึงรู้ทันความผิดปกติและหลบทันเวลา
หลังจากนั้นก็ได้แต่จ้องดูเขาถูกอำพันค่อย ๆ ปกคลุมทีละน้อย จนกลายเป็นสภาพเช่นทุกวันนี้
แถมยังไม่จบแค่นั้น เมื่อเลือดของเขาซึมลงสู่ใต้ดิน เขาสี่ไม่เกี่ยวที่เคยเป็นดินแดนไร้เจ้าของกลับเริ่มถูกดึงรวมเข้าหากัน ไม่ใช่แค่ขุนเขาพลิกสลับ ทุกสรรพสิ่งในเขาสี่ไม่เกี่ยวก็พังยับตามไปด้วย
เมื่อเรื่องบานปลายถึงขั้นนี้ สภาพที่พวกเขาสี่คนเฝ้าแทนกันแล้ว จัดการไม่ไหวอีกต่อไป
แต่ก็ไม่มีใครยอมเอาเรื่องนี้ไปบอกบรรดาผู้สูงศักดิ์ข้างบน เกรงว่าท่านเหล่านั้นจะมองว่าพวกตนทำอะไรไม่สำเร็จ
ช่วงที่หนักใจไม่รู้จะทำอย่างไร ชานจ่งก็หยิบยกเรื่องหนานจือซุ่ย หญิงสาวผู้มีพลังตราอาคมพิเศษขึ้นมา
เธอไม่เพียงมีวิชาอาคมพิเศษ หากยังโตมาด้วยกันกับซือเป่ยอันอีกด้วย
พวกเขาจึงคิดว่า บางทีเธออาจรู้สาเหตุ และมีทางแก้