เงาผีสูงกว่าสองเมตรทอดเข้ามาจากนอกหน้าต่าง
กลิ่นอายของราชันผีสะกดเหล่าผีร้ายในห้องเอาไว้
คนของทีมงานรายการเองก็สังเกตเห็นเงานอกหน้าต่าง ตอนนั้นแทบจะหมดหวังจนร้องไห้ออกมา
ผีร้ายจำนวนมากก็ทำให้พวกเขารับมือแทบไม่ไหวอยู่แล้ว นี่ยังมีผีตัวใหญ่ขนาดนี้โผล่มาอีก คิดจะเล่นให้พวกเขาตายเลยหรือไง?
หลายคนเริ่มรู้สึกสิ้นหวังอย่างหนัก ถึงขั้นอยากยอมแพ้แล้วนอนรอความตาย
ท่ามกลางคนเหล่านั้น มีเพียงหูลีลี่ที่เพ่งมองเงาผีร่างสูงนอกหน้าต่าง แล้วรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นเงานี้ที่ไหนมาก่อน
เป็นอย่างที่คิด วินาทีถัดมา เสียงคุ้นหูก็ดังมาจากนอกหน้าต่าง แฝงความน่าเกรงขามเย็นเยียบ
“ผีน้อยกลุ่มหนึ่ง กล้าดียังไงมาอาละวาดต่อหน้าราชันผีแห่งเขาจิงซานของฉัน ยังไม่รีบถอยไปอีก!”
ไม่ใช่แค่หูลีลี่ที่จำเสียงนั้นได้ พนักงานของทีมงานรายการที่อยู่ทางนี้ก็จำได้เหมือนกัน
เสียงนี้ไม่ใช่เสียงของผีแม่หรือไง?!
เอ๊ะ ไม่สิ บอกแล้วว่าไม่ใช่ผีแม่
หลังจากเสียงนั้นปรากฏขึ้นในตอนแรก ดูเหมือนจะไม่เคยดังขึ้นอีกเลย
ไม่นึกเลยว่าจะเป็นราชันผีด้วยหรือเนี่ย?
ฟังจากคำพูดเมื่อกี้ เหมือนจะยืนอยู่ข้างพวกเขาด้วย
ชั่วขณะนั้น ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่น้อย
พวกเขาไม่ได้สู้เพียงลำพัง!
มีทั้งผีแม่และราชันผี พวกเขาต้องได้รับการช่วยเหลือแน่!
เสียงของราชันผีแห่งเขาจิงซานดังขึ้นต่อ
“วิญญาณของทุกคนในห้องนี้ถูกฉันจองไว้หมดแล้ว ไสหัวไปให้พ้น!”
พนักงานทุกคน: ……
สรุปพวกเขาก็ยังเป็นเสบียงสำรองอยู่ดี
แค่ต่างกันว่าจะถูกใครกินเท่านั้นเหรอ?