ตระกูลหนาน
อาซุ่ยน้อยรู้สึกได้ทันทีที่เรื่องราวคลี่คลาย
หัวเพิ่งขยับนิดหน่อย มือข้างหนึ่งก็กดลงมาเบา ๆ จากทางด้านหลัง
“อย่าเพิ่งขยับ ยังถักไม่เสร็จ”
หนานจือจือพูดพลางถักเปียเล็ก ๆ ให้เธออย่างรวดเร็ว
ผมของอาซุ่ยเส้นนุ่มมาก และยังเป็นลอนธรรมชาติ มีผมเส้นเล็กหยิกฟูอยู่เต็มหัว เปียที่ถักเสร็จก็ปลายงอนขึ้นเล็กน้อย ดูน่ารักมาก
อาซุ่ยน้อยมองดูตัวเองในกระจกแล้วดีใจ
ม่าม้าถักเปียให้เธอสวยจริง ๆ
ไม่เหมือนบรรดาอาจารย์ ที่ถักผมไม่เป็นเพราะมือไม่คล่อง ก็เลยตัดผมสั้นให้เธอ
หนานจือจือมัดผมให้เธอเสร็จ ชื่นชมอยู่ครู่หนึ่ง จึงพูดถึงเรื่องเข้าโรงเรียนอนุบาลในอีกสองวันว่า
“เรื่องโรงเรียน คุณลุงใหญ่จัดการไว้เรียบร้อยแล้ว อีกสองวันเข้าเรียน ถ้ามีใครรังแกหนู ก็บอกแม่นะ”
ถึงแม้จะรู้ว่าด้วยความสามารถของอาซุ่ยน้อย จะไม่มีใครรังแกได้ง่าย ๆ แต่คนเป็นแม่ก็อดเป็นห่วงลูกไม่ได้อยู่ดี
อาซุ่ยน้อยรู้สึกว่าคำพูดของม่าม้าคล้ายกับที่อาจารย์ใหญ่พูด แต่เธอก็พยักหน้า แสดงว่ารับรู้
แล้วถามม่าม้าว่า
“วันนี้ม่าม้าจะไปดูไอ้พี่เลวที่โรงพยาบาลไหมคะ”
เธอหมายถึงว่านซั่ว
วันที่ว่านซั่วถูกรถชน เขาเอาแต่พูดให้ม่าม้าสงสาร ม่าม้าต้องใจอ่อนอีกแน่ เฮ้อ!
แต่กลับเห็นหนานจือจือส่ายหน้า
“วันนี้แม่นัดคุณป้ากู่ไว้ จะดูร้านขายของเก่าสักร้าน”
เรื่องนี้เธอคิดมาตลอดตั้งแต่กลับมาอยู่ตระกูลหนาน
ถึงแม้จะมีตระกูลหนานและพวกพี่ชายคอยสนับสนุน ต่อให้เธอกับอาซุ่ยไม่ต้องทำอะไรเลยก็ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปจนตายได้ แต่เธอจะเอาแต่มอบอนาคตให้คนอื่นเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้