ก่อนหน้านี้เคยบอกไว้แล้วว่า อาซุ่ยน้อยการสะสมบุญกุศลนั้นลำบากกว่าใคร
เพราะเธอสะสมได้มาก แต่รั่วไหลออกไปยิ่งมากกว่า
แม้อาซุ่ยน้อยจะขยันหมั่นเพียรทุกวัน ถึงขั้นออกไลฟ์สดหาบุญกุศล บุญกุศลของเธอก็แทบจะพอดี ๆ อยู่รอดได้แค่เพียงพอดี
คราวนี้รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงชัดเจนเกินไป เพราะบุญกุศลของคุณย่าฉายรวมกับของฝูเจิ้งเต้าตัวเองนั้นไม่น้อยเลย
โดยเฉพาะฝูเจิ้งเต้าที่เป็นผู้วิเศษชั่วร้าย หลายปีที่ผ่านมาเพื่อก่อเวทมนตร์ขอยืมอายุต่อชีวิต ทำร้ายผู้คนไปมากมาย
เมื่ออาซุ่ยน้อยทำลายวิชาอาคมของฝูเจิ้งเต้าจนเกิดกรรมย้อนกลับทำให้เขาตาย หนี้บาปทั้งหมดที่เขาทำไว้จะกลายเป็นบุญกุศลแล้วถูกนับเข้าไปในบุญกุศลของอาซุ่ย
บุญกุศลที่หามาได้มาก พอหายไปในคราวเดียวก็ย่อมชัดเจนเป็นธรรมดา
ในอดีตอาซุ่ยน้อยไม่เข้าใจว่าทำไม แต่ตอนนี้ ตัวการตัวฉกาจก็เดินเข้ามามอบตัวซะแล้ว!
ซือเป่ยอันตั้งใจจะสารภาพกับเธออยู่แล้ว แต่พอได้ยินเธอพูดแบบนั้นก็ยังตั้งตัวไม่ทัน ก่อนจะแก้ให้อย่างจริงจังว่า
“ฉันอาจขโมยบุญกุศลของนายไป แต่ไม่ใช่ทุกวัน”
เขามีแค่ครั้งเดียวเท่านั้น!
แถมยังไม่ใช่ที่เขาไปทำเองด้วยซ้ำ!
แต่อาซุ่ยน้อยไม่เชื่อเลย
“ก็คือแกนั่นแหละ!”
ไม่อย่างนั้น บุญกุศลที่เธอรั่วไหลไปมากมายขนาดนั้นไปอยู่ไหนล่ะ?
ต้องเป็นเขาแน่ ๆ
ขโมยทั้งตราอาคมของเธอ ตอนนี้ยังขโมยบุญกุศลอีก!
เห็นเธอชี้ขาดว่าเขามีความผิดแบบนั้น ซือเป่ยอันก็เริ่มโมโหบ้าง
“บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ทำ แล้วฉันจะรู้ได้ไงว่าทำไมบุญกุศลของนายถึงย้ายไปอยู่ที่ฉัน!”
สีหน้าของเขาเขียวคล้ำลง แล้วก็สะบัดยื่นมือออกมาหาเธอ
“ถ้านายคิดว่าฉันขโมย นายก็ชิงคืนไปเลยสิ! รวมถึงตราอาคมอันนั้นด้วย ชิงคืนไปเลย!”