หลายพันปีก่อน ในโลกต่างมิติเคยมีร่างของความคิดชั่วร้ายแห่งฟ้าดินที่หลอมรวมตัวขึ้น นามว่า ชูเอ่อร์
ในสมัยนั้นชูเอ่อร์ได้ก่อความโกลาหลขึ้นในโลก และเป็นเหตุโดยอ้อมที่ทำให้ผู้สืบทอดของสวรรค์ต้องสิ้นชีพ แต่ชูเอ่อร์กลับไม่กร่อยสลายเพราะความชั่วร้ายยังฝังค้างอยู่ จึงหลอมรวมตัวใหม่ได้อีกครั้งหลังผ่านไปพันปี กระทั่งเมื่อสิบกว่าปีก่อน สวรรค์น้อยผู้กลับชาติมาเกิดซึ่งอยู่ในโลกต่างมิติได้ร่วมมือกับยมโลกปิดผนึกมันลงได้โดยสมบูรณ์
ถ้าการสัมผัสของจีโหยวไม่ผิดพลาด ความคิดชั่วร้ายที่เพิ่งผ่านมาเมื่อครู่นั้น ย่อมมาจากความชั่วร้ายแหล่งกำเนิดของชูเอ่อร์
แต่ทำไมความชั่วร้ายแหล่งกำเนิดของมันถึงมาปรากฏที่นี่?
วงเวทที่ถูกแก้ไขปลอมแปลงนั้น จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับมันด้วยหรือเปล่า?
หากไม่ใช่เช่นนั้น จักรพรรดิร้ายกาจที่เพิ่งตื่นขึ้นไม่นาน จะมีวิธีรับรู้แผนการของเขาแล้ววางกลมารับได้ภายในเวลาเพียงเท่านี้ได้อย่างไร?
จีโหยวมีความคิดสับสนวุ่นวายในใจ แอบนึกถึงคำทำนายเมื่อครั้งอดีต
แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาให้คิดมาก ทันทีที่รู้สึกได้ว่าเศษความชั่วร้ายเส้นนั้นแทรกซึมเข้ามาในร่างของเขาและพยายามบุกรุกจิตวิญญาณเพื่อหยั่งราก ดวงตาของเขาก็แลบแสงฆาต
ไม่ต้องคิดอะไร เขายกมืออัญเชิญตราอาคมพร้อมตะปูวิญญาณหนึ่งอันออกมา แล้วกระแทกตะปูวิญญาณพร้อมตราอาคมลงบนจิตวิญญาณของตัวเองอย่างเด็ดขาด ทำให้เศษความชั่วร้ายเส้นนั้นถูกตอกติดหนึบขยับไม่ได้
จีโหยวไม่สะทกสะท้านกับความเจ็บปวดที่จิตวิญญาณของตัวเองได้รับ ใบหน้าไม่เปลี่ยนเลยขณะปิดผนึกมัน จึงหันไปดูวงเวทที่ควรจะถูกพลิกกลับมาแล้ว
คนที่เมื่อครู่ยังรับตะปูวิญญาณตรง ๆ โดยไม่เปลี่ยนสีหน้า ตอนนี้กลับหน้าเคร่งขรึมลงทันที
“ช้าไปหนึ่งก้าวอีกแล้ว……”
เห็นได้ชัดว่าวงเวทที่ควรถูกพลิกกลับกลับฟื้นสภาพเดิมอีกครั้ง ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป คงไม่หยุดจนกว่าจะดูดพลังวิญญาณของคนที่เข้ามาในวงจนหมดเกลี้ยง