ในฉากที่ทั้งสองฝ่ายปะทะกัน มีเพียงซือเป่ยอันคนเดียวที่นั่งลงตรงนั้นอย่างแปลกแยก
แต่ไม่มีใครที่อยู่ ณ ที่นี้คิดว่ามันเป็นเรื่องแปลก
แม้จะไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา แม้ตรงนั้นจะเป็นที่นั่งสำหรับเจ้ายมบาลโดยเฉพาะ
เมื่อซือเป่ยอันคือการจำแลงของยมโลก ยมโลกทั้งแดนก็คือตัวเขา ที่นั่งในยมโลกย่อมเป็นของเขาตามไปด้วย
เขานั่งอยู่ตรงนั้น ช่างเป็นเรื่องสมควร
ทิ้งความรู้สึกไร้แรงเมื่อแรกรู้ตัวว่าอาจไม่มีวันลุกยืนได้อีก ซือเป่ยอันมองไปยังสี่คนที่ยืนอยู่เหนือแม่น้ำวั่งชวนอีกครั้ง ความหม่นหมองในดวงตาสุดท้ายก็กลายเป็นการตัดสินใจอย่างใดอย่างหนึ่ง
มือที่วางบนที่นั่งบีบแน่นขึ้นทันที
วินาทีถัดมา แม่น้ำวั่งชวนใต้ตัวยวี่ถูทั้งสี่ก็เกิดคลื่นซัดขึ้นอย่างฉับพลัน
งูฮั่วเสอที่เกือบจะหลุดพ้นจากการควบคุมของโซ่ตรวนเพื่อหลบหนี ราวกับได้รับสัญญาณบางอย่าง ก็เริ่มบิดตัวม้วนไปมาในแม่น้ำวั่งชวนอย่างรวดเร็ว
ลำตัวงูพร้อมปีกยาวจมโผล่ในน้ำเป็นช่วง ๆ ก่อคลื่นยักษ์บนแม่น้ำวั่งชวนให้ใหญ่โตขึ้นเรื่อย ๆ
สี่คนที่ยืนอยู่บนน้ำสังเกตเห็นความผิดปกติเป็นคนแรก
แม้จะรับรู้ถึงพลังที่เป็นของงูฮั่วเสอที่กำลังบิดตัวอยู่ในน้ำ พวกเขาก็ยังจ้องมองซือเป่ยอันอยู่นิ่ง
งูฮั่วเสอเป็นสิ่งที่สังกัดธาตุน้ำ เมื่อปรากฏตัวในโลกมนุษย์ย่อมเกิดน้ำท่วมใหญ่
แต่น้ำในแม่น้ำวั่งชวนไม่ใช่สิ่งที่มันจะปั่นป่วนได้ง่าย ๆ
ผู้เดียวที่ปั่นป่วนแม่น้ำวั่งชวนได้อย่างสบายมือ ก็คือเขา
เมื่อตัวตนถูกเปิดเผย จิตสำนึกก็จะตื่นขึ้นตามมา
ดั่งซือเป่ยอันที่อยู่ตรงหน้า
ใบหน้าของฟางหมิงตั๋วแสดงความยุ่งยากออกมาบ้าง ถ้าทำได้ เขาก็ไม่อยากปะทะกับคนนี้เช่นกัน