ขณะนี้ ขนขาว ซือเป่ยอัน ยังคุยอยู่กับอาซุ่ย
แม้จะตกลงรับการติดตามถ่ายทำ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าซือเป่ยอันต้องลงมือทำอะไรคนเดียว
ตัวงานกีฬาสีของโรงเรียนก็จัดรวมชั้นมัธยมต้นกับมัธยมปลายไว้ด้วยกัน สองคนนี้จึงทำกิจกรรมร่วมกันได้อย่างสบาย
ตอนที่เขาคุยกับอาซุ่ย เขาหันหลังให้กล้องตลอด ทีมงานรายการอยากถ่ายอยู่หรอก แต่รู้ว่าคนนี้คือทายาทคนหนึ่งของตระกูลซือ ไม่ว่าจะอยากแค่ไหน ก็ไม่กล้าเอากล้องจ่อหน้าโดยไม่ได้รับอนุญาต
อาจเพราะจับสายตาอ้อนวอนของทีมงานได้ ซือเป่ยอันจึงอธิบายกำหนดการของวันนี้ให้อาซุ่ยฟังสั้น ๆ แล้วก็หันหน้ามาตามสบาย
วินาทีที่ใบหน้านั้นปรากฏต่อหน้ากล้องเต็ม ๆ ผู้ชมในห้องแชร์สดที่กำลังอื้ออึงกันอยู่ก็หายใจติดกันหมด
ตอนแรกนึกว่าแค่เด็กเกเรผมสีขาวที่ทำตามกระแส
แต่ใครที่เคยเห็นหน้าซือเป่ยอันแล้ว ไม่มีใครคิดว่าผมสีเงินขาวนั้นคือสีที่ย้อม
คล้ายคนที่เกิดมาเป็นภาวะผิวเผือก ซือเป่ยอันผิวขาวมาก กลับยิ่งเข้ากับเส้นผมสีเงินขาว ไม่ดูลอยเลย ตรงข้ามกลับดูบริสุทธิ์ราวกับทูตสวรรค์
บวกกับคิ้วและดวงตาที่ประณีตแต่แฝงความเรียบนิ่งเหม่อมอง ทั้งตัวให้ความรู้สึกสูงส่งสุขุม แค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็เหมือนถูกใส่ฟิลเตอร์เฉพาะตัวมาแล้ว
แม้จะไม่รู้จักตัวตนของเขา แต่ผู้ชมในห้องแชร์สดแทบไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว
[ขาประกาศเลย เธอคือแขกรับเชิญคนที่หกของพวกเรา!]
[เห็นด้วย! จะมาจากไหนไม่สำคัญ หล่อสำคัญที่สุด!]
[พี่หนุ่มหล่อขนาดนี้ ไม่คิดจะเดบิวต์เป็นไอดอลจริง ๆ เหรอ? ขอสั่นสะเทือนวงการบันเทิงบ้างด้วยความหล่อหน่อยได้ไหม?!]