คงเห็นแวว “ความคาดหวัง” ในตาของหัวหน้าทีมดับเพลิง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่รับผิดชอบการประสานงานถึงกับต้องเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“ไม่ต้องฝันเลยครับ วันนี้มีกำลังเสริมจากภายนอก”
หัวหน้าทีมดับเพลิงอึ้งงัน “กำลังเสริมอะไร?”
พวกเขานี่แหละไม่ใช่กำลังเสริมหรือ?
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยส่ายหน้า แล้วจู่ ๆ ก็ชี้ลงพื้นด้วยนิ้วอย่างเบาบางมาก
ที่แฝงความหมายคือ กำลังเสริมที่มาจากยมโลก
นอกจากราชันผีน้อยแห่งเขาจิงซานแล้ว ราชันผีสามทิศพร้อมด้วยฉายเชียงต่างปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน
ใช้พลังของราชันผีเปิดช่องทางประตูผีข้ามระยะ ซึ่งตรงเข้าไปยังใจกลางแหล่งไฟที่กำลังลุกไหม้อย่างดุเดือด
ส่วนอีกฟาก ปี้ฟางที่ถูกอำพันตราผนึกไว้นั้น พลังร้ายรอบตัวถูกอำพันดูดกลืนและแทรกซึมออกไปเห็นได้ด้วยตาเปล่า
สภาพของปี้ฟางคืนกลับไปเป็นท่วงท่าเมื่อแรกพบกันครั้งนั้นในส่วนลึกของแกนโลกอย่างเห็นได้ชัด
ฉวยจังหวะที่ตราผนึกอำพันคลายลง ซือเป่ยอันหยิบขนมขบเคี้ยวของเจ้ายมบาลที่พกมาจากบ้านโยนให้มันหนึ่งชิ้น
เป็นปลาแห่งยมโลกแห้งตัวใหญ่
พลังร้ายรอบกายปี้ฟางกระจายไปมากแล้ว พอปากได้รับอาหารอร่อย ๆ อีก มันก็กลายเป็นนกใหญ่เชื่องราบทันที
แถมยังอาสาช่วยเก็บกู้ “เปลวเพลิง” ของตัวเองกลับคืนอีกด้วย
คณาของฉู่ฉีหลินตาค้างไปทั้งแถว
ซือเป่ยอันตอนนี้ไม่ใช่แค่เก่งขึ้น แถมยังปราบสัตว์ร้ายได้ด้วยหรือ?
เขาแค่ออกไปทำงานนอกสำนักงาน ไม่ได้ไปผิดมิติเวลากับที่นี่ใช่ไหมเนี่ย?
ทำไมมันรู้สึกเหมือนเรื่องราวก้าวกระโดดไกลมหาศาลแต่ไม่ได้ตามเขามาด้วยยังไง??