นิมิตธรรมเกือบจะปรากฏตัวขึ้นข้างหลังฉงชีทันที ยกมือกำผ่านอากาศ ศีรษะของฉงชีก็ถูกบีบจับไว้อย่างง่ายดาย แม้แต่อุ้งกรงเล็บที่เตรียมฟาดออกไปก็ราวกับถูกรั้งแน่นด้วยเส้นด้ายที่แปลงร่างจากแสงทอง
ฉู่ฉีหลินกับฟางหู่มองอยู่นิ่ง ๆ ต่อหน้านิมิตธรรมสีดำทองที่โผล่มาเฉียดพลัน ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคือผู้ใด
มีเพียงข้อเดียวที่มั่นใจได้ นี่ไม่ใช่สัตว์ร้าย
ไม่ไกลจากที่นั้น ปู้จั๋วที่ชนเข้ากับรถดับเพลิงพยุงตัวลุกขึ้นอย่างลำบาก มองไปยังนิมิตธรรม ดวงตาสีทองรูปแมวเปล่งประกายชัดเจน
“อาซุ่ย……”
ไม่ใช่ฮ่องเต้แห่งนครเฟิงตู ไม่ใช่จักรพรรดิร้ายกาจ แต่เป็นอาซุ่ย……
ฉู่ฉีหลินได้ยินเสียงนั้นยังไม่ทันได้ดีใจ ก็เห็นนิมิตธรรมของอาซุ่ยที่ว่านั้นคว้าศีรษะฉงชีไว้ด้วยมือเดียว แล้วเหวี่ยงร่างมันกระเด็นออกไปอย่างหนักหน่วง
ฉงชีที่เมื่อครู่ยังดุร้ายเหลือเกินถูกเหวี่ยงกระเด็นไป ร่างทิ่มเข้าต้นไม้ใหญ่อีกฟากหนึ่งอย่างแรงจนต้นไม้หักลง
ฉงชีหวาดกลัวแสงทองตรงหน้า แต่พลังร้ายที่พุ่งทะยานรอบกายกลับบีบบังคับให้มันทำลายทุกสิ่ง
ไม่สนใจบาดแผลจากการถูกทุ่ม ฉงชีคำรามก้อง แล้วพุ่งเข้าใส่นิมิตธรรมอย่างดื้อด้าน
แล้ววินาทีถัดมา นิมิตธรรมยกมือข้างหนึ่งสูงขึ้น ในตอนที่ฉงชีพุ่งเข้ามาใกล้ ก็ฟาดลงมาอย่างหนักหน่วง
ฉงชีถูกทุ่มราบลงกับพื้นทั้งร่าง พื้นถูกยุบเป็นหลุมขนาดไม่เล็ก แม้แต่ใต้หลุมยังแตกร้าวชัดเจนจากแรงมหึมานั้น
คราวนี้ฉู่ฉีหลินเชื่อแล้วว่านี่คือกองกำลังที่อาซุ่ยผู้ใหญ่ส่งมา