ขณะนี้ในมิติไร้รูป ถูกปกคลุมด้วยความเย็นเยียบและแรงกดดันอึดอัดที่ไม่อาจบรรยาย
ขณะที่สาวน้อยในกลางความว่างเปล่าลืมตาดวงตาดำมืดขึ้น เบื้องหลังเธอ ประตูนิรภูมิที่เปิดออกโดยไร้เสียงก็มีนิมิตธรรมสีแดงเต็มไปด้วยความอันตรายปรากฏขึ้นเงียบ ๆ
และในวินาทีที่นิมิตธรรมนั้นลืมตา บรรดาเทพและผีในมิติต่างรู้สึกถึงแรงกดดันไร้รูปแต่หนักอึ้ง
นั่นคือการกดขี่โดยกำเนิดภายใต้กฎบางอย่าง ไม่ต้องพูดออกมา แต่ก็เพียงพอทำให้ทุกคนต้องสั่นกลัว
ตึกบึก
ไม่รู้ใครเป็นคนแรกที่คุกเข่าลงกับพื้น ตามมาด้วยบรรดายมทูตและยักษ์หัววัวหน้าม้าที่ก้มกราบไปทั้งพื้นที่
พูดว่าคุกเข่าก็ไม่ถูก จริง ๆ มันคือแรงกดดันไร้รูปที่กดพวกเขาให้ยืนไม่ได้ต่างหาก
เมื่อเทียบกันแล้ว เหมิงเชียนสวินกับผู้พิพากษาเว่ยถือว่าโอเคกว่า
แต่ทั้งคู่ก็ยังยืนได้อย่างมั่นคงไม่ ได้แต่ก้มลงคุกเข่าตามแรงกดดันนั้นโดยสัญชาตญาณ
แทบจะพริบตาเดียว บรรดาเทพและผีในมิติก็หมดสภาพนอนกราบเต็มพื้น
เหลือเพียงซือเป่ยอันในอ้อมกอดของปู้จั๋ว และฝั่งตรงข้าม คือจักรพรรดิผีทั้งห้าทิศ
สาวน้อยในกลางความว่างเปล่ารู้สึกได้บางอย่าง จึงเอียงศีรษะกวาดสายตาไปรอบ ๆ
นิมิตธรรมสีแดงในประตูนิรภูมิเบื้องหลังเธอก็หันศีรษะตามการขยับของเธออย่างช้า ๆ
เมื่อเห็นปู้จั๋วที่หน้าซับซ้อนทรมานแต่ยังยืนหยัด พร้อมซือเป่ยอันในอ้อมกอด สาวน้อยขมวดคิ้วเล็กน้อย
แม่นยำกว่านั้น เธอขมวดคิ้วให้เด็กหนุ่มผมเงินที่หมดสติคนนั้น