โซ่แสงวิญญาณพุ่งขึ้นจากน้ำ ล็อกสัตว์ร้ายร่างงูไว้อย่างรวดเร็ว ในชั่วขณะที่มันพยายามสะบัดหลุดจากโซ่ แสงวิเศษบนโซ่กลายเป็นแสงสีทอง คุมขังมันไว้จนสนิท
ฉะนั้นในจังหวะที่อาซุ่ยกับซือเป่ยอันถูกดูดเข้าไปในวงน้ำวน สัตว์ร้ายร่างงูนั้นก็ถูกโซ่มัดติดตามไปด้วย พร้อมกันถูกหอบลงไปในวงน้ำวนมหึมาที่มันเป็นคนสร้าง
อาซุ่ยถูกวงน้ำวนกวาดพาไปจนไม่มีทางทำมือปลดปล่อยพลังได้เลย เห็นว่ามือของซือเป่ยอันกำลังจะถูกกลืนหายไปในกระแสน้ำ เธอไม่ทันคิดอะไรอื่น ตั้งใจจะลากทั้งสองคนเข้าไปในมิติของตัวเองโดยตรง
แต่แล้ว ในจังหวะที่เธอกำลังจะเปิดมิตินั้น แสงสีแดงพราวผ่านหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน พร้อมกันนั้นในสมุทรจิตของเธอ ดวงตาของสัตว์ร้ายนับไม่ถ้วนที่แฝงความดุร้ายก็ลืมขึ้นพร้อมกัน จ้องมองมาที่เธอ
ดูเหมือนเสียงกึกก้องแหลมคมจะดังผ่านหูของอาซุ่ย ภายใต้สายตาดุร้ายนับพันนับหมื่นนั้น ร่างทั้งร่างของเธอเหมือนถูกดูดพลังออกจนหมดสิ้น
ตาลานหมุน แล้วก็หมดสติไปอย่างไม่ทันตั้งตัว
ซือเป่ยอันกุดมือของอาซุ่ยไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เห็นเธอหมดสติลงอย่างกะทันหัน ก็อยากดึงคนมาไว้ข้างตัว แต่ร่างถูกวงน้ำวนกวาดพาจนเข้าไปใกล้ไม่ได้
เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนกำลังจะถูกวงน้ำวนพาดำดิ่งลงสู่เหวไร้นาม เส้นสายสีทองอันเป็นเครื่องชี้นำก็หายไปไร้ร่องรอยเช่นกัน
แววตาของซือเป่ยอันมืดลงชั่วขณะ แสงสีทองพราวผ่านรูม่านตา และวินาทีถัดมา ทุกอย่างตรงหน้าก็หยุดนิ่งในพริบตา...